Vrouwenvoetbal

Vanwege het succes van het Nederlands vrouwenvoetbalteam (vroegen zeiden we damesvoetbal, maar dat is geloof ik niet langer politiek correct) wil de KNVB de zaken wat grondiger aanpakken.

Dus zijn alle voetballende meisjes tussen 10 en 13 uitgenodigd voor een paar selectie avonden.

In de verwachting dat men op die manier tot een regionaal team kan komen, dat tegen andere regioteams kan spelen.

Uiteraard staan Opa en Oma langs de lijn om te zien hoe hun kleindochter het er van af zal brengen.

Er wordt met overgave gestreden. Fysiek contact wordt niet geschuwd maar er is wel een opmerkelijk verschil met de “normale” competitie waarin de meiden met jongens spelen.

Daar wil nog wel eens een jongetje huilend ter aarde storten, om vervolgens te wachten op de verzorger met zijn natte spons.

Heb ik bij de meiden niet gezien. Een bezorgde moeder, die haar dochter toeriep dat ze haar bloedende lip bij de scheidsrechter moest melden, werd genegeerd en er werd verbeten doorgevoetbald.

Kortom, het komt wel goed met dat vrouwenvoetbal in Nederland denk ik.

Bij AZ

Zaterdagmorgen om 10 uur naar Schellinkhout vanwege de topper Schellinkhout E2 tegen Valken E1.

In mijn ogen een topper omdat mijn kleindochter als enige meisje in E1 van de Valken speelt.

Leuk knus veld met twee oubazen langs de lijn die je vriendelijk goedemorgen wensen als je het terrein op komt.

Dat is dan weer het leuke van zo’n dorp, daar wensen ze iedereen die ze tegen komen een goede morgen.

Leuke wedstrijd. De Valken kwamen met 4-0 voor, lieten het daarna een beetje lopen zodat Schellinkhout terug kon komen tot 4-3, maar uiteindelijk werd het toch weer 7-4 voor de Valken.

Bij het verlaten van het veld passeerde mijn kleindochter een van de oubazen.

“Goed gespeeld” zei hij, “als je zo doorgaat kom je nog wel bij AZ”.

Stiekem denk ik dat ook wel eens, maar het is goed dat ze het nu eens van een vreemde hoort.