Q koorts

Op zondag bij Zembla een bijdrage over de Q koorts. We praten inmiddels over een heuse epidemie.

In beeld, een autist werkzaam bij het ministerie van Landbouw.

Het was hem nog niet ter oren gekomen, het was hem niet bekend of een en ander was volgens normale het beleid, dat soort taal.

Waarom werken er bij de overheid toch zoveel mensen die alleen maar ontwijkende antwoorden kunnen geven.

Minister Klink (CDA), de man die uit angst voor de Mexicaanse griep miljoenen vaccins teveel bestelde, die alle meisjes van 12 wilde inenten, die alle café’s waar gerookt werd wilde sluiten en die van iedereen een elektronisch  patiëntendossier wilde aanleggen,  bleek nauwelijks belangstelling te hebben voor de bron van de infecties.

Bij Landbouw (uiteraard ook CDA) beschermden ze liever de privacy van de geitenboeren dan dat ze de volksgezondheid beschermden.

Inmiddels blijken er al 11 slachtoffers van de Q koorts te zijn overleden.

Maar als ik het goed goed begrijp gaan ze maatregelen treffen. Er komt een kaartje van de gebieden waar we beter weg kunnen blijven op het internet.

Dat was er al, maar dan van de Amerikaanse overheid die haar burgers waarschuwde dat je dat gebied beter kon mijden.

Maar nu dus eindelijk ook iets van de Nederlandse overheid.

Gekke Gerrit

Het was eigenlijk niet zo’n leuke week voor onze Wouter. Had hij vorige week een leuke besparing gescoord door te regelen dat alle Nederlanders (beneden de 55) twee jaar langer op hun AOW moesten wachten, was hij dat bedrag (4 miljard) deze week al weer kwijt, omdat er wat dingetjes bij de ABN dreigden mis te gaan.

Het “koopje” van 12 miljard van een jaar geleden kost ons nu al 30 miljard en dat is 2 procent van ons Bruto Nationaal Product.

Door al dat geleend is de creditwaardigheid van de Nederlandse overheid gedaald en betalen we nu jaarlijks een miljard meer aan rente over wat we geleend hebben.

Dat is de laatste keer zei Wouter dreigend (tenzij er natuurlijk iets ernstigs gebeurd natuurlijk), maar dat moeten we niet al te serieus nemen.

Als de liquidatie van een prutsbankje als de DSB al 200 miljoen kost en 10 jaar in beslag neemt, dan moet je er niet aan denken wat de liquidatie van de ABN gaat kosten.

Of dat alles niet genoeg is, nu is lachebekje Zalm ook al in de problemen geraakt vanwege zijn aandeel in het DSB debacle.

Hij is de man die uiteindelijk de ABN met winst zal moeten verkopen, maar of hem dat ooit gaat lukken wordt met de dag onwaarschijnlijker. Zijn voornaam heeft hij in elk geval niet mee. Voor dat je het weet wordt je al gekke Gerrit versleten als je de ABN aan de man probeert te brengen.

Geld terug

Eindelijk lag hij in de bus. De brief van de Officier van Justitie. Hij had nog eens naar het dossier gekeken liet hij weten.

De kleine jokkebrok. Hij had eerder al laten weten dat de door mij aangedragen feiten hem worst waren, hij had immers bewijs in de vorm van een visuele waarneming.

Maar iemand op het kantongerecht had hem er waarschijnlijk op gewezen dat zijn bewijsvoering wel erg magertjes was vergeleken met hetgeen ik naar voren had gebracht en dus koos hij eieren voor zijn geld.

In officieel Nederlands, hij was bereid de aan mij opgelegd sanctie te vernietigen.

Ik zou mijn geld terug krijgen. Eind goed al goed.

Toch blijft er iets knagen. Het was in dit geval eenvoudig om aan te tonen dat ik de geconstateerde overtreding niet had gemaakt.

Maar als er morgen weer een brief in de bus valt met de mededeling dat ik in Maastricht ben waargenomen, (terwijl die dag de hele dag thuis ben geweest) hoe bewijs ik dan dat ik thuis ben geweest en niet in Maastricht.

Dank zij het kastje in de kast.

Als minister Eurlings zijn zin krijgt hebben we straks allemaal een kasje in de auto dat precies vastlegt waar we zijn en hoeveel kilometers we rijden.

Dat, op zichzelf, is al een vervelende gedachte, maar erger wordt het als dat kastje onverhoopt stuk zou gaan.

Melden we dat niet tijdig aan de RDW, dan lopen we het risico van gevangenisstraf en een aanzienlijke boete, die kan oplopen tot € 18000,- weet de Telegraaf te melden.

We lopen dus niet alleen het risico om visueel te worden waargenomen op een plek waar we niet zijn, een defect kastje (waarmee de overheid ons doen en laten kan controleren) kan al tot gevangenisstraf leiden.

Dat het zo’n vaart niet zal lopen weiger ik te geloven, nu ik eerder dit jaar door een beambte ben waargenomen op een plek waar ik 1600 km van verwijderd was.

De volkomen ten onrechte opgelegde sanctie is nog steeds niet terug betaald.

Kortom, het net sluit zich om ons en dat terwijl we toch al jaren rekeningrijden.

Want hoe meer we rijden, hoe meer brandstof we gebruiken  en hoe meer brandstof we verbruiken hoe meer er door de overheid wordt verdiend.

En daar zit natuurlijk het probleem. Wordt de brandstof duurder (en gaan we als gevolg daarvan minder rijden) of gaan we  massaal elektrisch rijden, dan verdient de overheid ook minder aan de brandstof en zal  er een andere bron van inkomsten moeten worden gevonden.

 

Bos verzekering

Volgens Nova steunt Wouter Bos het idee om de banken een soort verzekeringspremie te vragen, waarmee de schade kan worden betaald als banken in moeilijkheden komen.

Hmm, een verzekering tegen wangedrag en roekeloos gedrag. Daar is vast wel een verzekeringsmaatschappij voor te vinden, die daarvoor de premie wil innen.

Die hebben vast ook wel juristen in huis die in de kleine lettertjes laten opnemen dat ze (in geval van wangedrag en roekeloos gedrag) niet hoeven te betalen.

Of daar in ieder geval jaren over kunnen procederen. Ondertussen bestaat de bank niet meer (tenzij de overheid bijspringt natuurlijk) en is de schade aangericht.

Die premies zijn natuurlijk gewoon onkosten voor de banken en worden dan ook netjes doorberekend aan de klanten.

Het is weer zo’n prachtige sociaal-democratische oplossing.

Je pakt de veroorzakers van het probleem niet aan, maar je bedenkt gewoon een nieuwe verzekering voor de slachtoffers, die daar vervolgens zelf de premie voor mogen betalen.

Rijkrekenen

Bos verdient 800 miljoen euro aan de ING weet de Volkskrant.

Bij Nova reageert een hoogleraar overheidsfinanciën iets genuanceerder.

Door al dat geleen door de overheid is onze kredietwaardigheid gedaald en betalen we nu over de totale staatsschuld een kwart procent meer rente.

Dat is met elkaar net even meer dan we van de ING gaan terugvangen.

Geen winst dus, maar bijna break-even. Toch een mooi resultaat.

Verder was Wouter ook in het nieuws met een succesvol verlopen ledenraad vergadering.

De ledenraad zijn geen gewone leden, maar de echte partij-tijgers.

Dat hij die wist te overtuigen wekt geen verbazing.

Maar Wouter en zijn aanhangers moeten me toch nog eens uitleggen waarom er (als de AOW verhoogd wordt naar 67 jaar) er plotseling allerlei leraren en verpleegsters beschikbaar komen, die er anders niet zouden zijn.

Ik zie het verband nog steeds niet.

AOW en de Belastingdruk.

Op de website van Elsevier lees ik dat Goldman Sachs, de grootste zakenbank in de USA dit jaar al weer 5 miljard aan bonussen heeft uitgekeerd.

MSNBC meldt dat “perks” (extra’s) voor het management (bij financiële instellingen die met staatssteun overeind zijn gehouden) in het afgelopen jaar weer met 4% zijn gestegen.

Terwijl ze in industriele ondernemingen met 7% zijn gedaald.

Het geldgraaien van onze bankiers gaat dus gewoon door.

En Wouter maar roepen dat zijn oproep tot matiging internationaal indruk heeft gemaakt.

Ook interessante op Zembla afgelopen zondag. Nederland als belastingparadijs voor multinationals die hier nauwelijks of geen belasting betalen.

De schatkist loopt daardoor 14 miljard per jaar mis. Hoezo later AOW betalen om 4 miljard te kunnen besparen.

Dirk gepiepeld?

De vraag die me afgelopen dagen bezig hield was, wordt onze Dirk nu wel of niet gepiepeld.

Ik vrees van wel.

De Nout & Wout combinatie (die in de kwestie Icesave al opzichtig gefaald hadden) wilden nu even laten zien dat ze wel daadkrachtig kunnen optreden.

Weliswaar kwam deze week het bericht dat er overeenstemming was bereikt met de regering van IJsland over terugbetaling van de Icesave schuld, maar het tijdstip waarop is onbekend en verder is het ook duidelijk dat die paar honderdduizend IJslanders nooit in staat zullen zijn het enorme bedrag aan schuld terug te betalen.

Over pakweg 15 jaar, als alle betrokkenen allang weer wat anders doen of weg zijn, wordt de zaak gewoon stilletjes afgeboekt.

Foutje van een miljard of zo.

Deze keer wilden ze het niet zover laten komen. Voor zover ik de gang van zaken begrijp moest Dirk (hoe dan ook) afstand doen van zijn bank.

En omdat het toch een armelui’s bank was, zou de schade beperkt blijven.

Wat sukkels die er meer dan een ton gestald hadden (of een achtergestelde lening hadden verstrekt). Ook Dirk zelf natuurlijk vanwege zijn opzichtige gedoe met zijn schaats- en voetbalploeg.

En dan natuurlijk de werknemers. Gelukkig heeft Wouter de toezegging van zijn collega Donner, dat die zijn uiterste best zal doen die mensen weer aan werk te helpen. Ik zie zijn plannen met spanning tegemoet.

Alleen al aan WW uitkeringen zijn we al gauw een paar miljoen per maand kwijt.

De winnaars zijn ook al bekend. De overige banken die tegen een aantrekkelijke korting de hypotheekportefeuille van de DSB zullen overnemen.

Of die korting zal worden doorgegeven aan de hypotheekbezitters valt te bezien.

Gewoonlijk zijn die banken net zo spijkerhard als Dirk werd verweten.

Aow leeftijd

Eigenlijk zou ik me er niet druk over moeten maken, want het treft me niet.

Ik bedoel natuurlijk de verhoging van de AOW leeftijd naar 67.

Maar ik verbaas me erover dat een groot deel van de bevolking er zo laconiek op reageert.

Het is nu al zo dat de meeste werkgevers hun oudere werknemers liever kwijt, dan rijk zijn.

Werk vinden als je boven de 55 bent is een vrijwel onmogelijke zaak waarbij de uitzonderingen slechts de regel bevestigen.

Vroeger geloofde ik nog, dat werkbesparende maatregelen zouden leiden tot meer vrije tijd voor de mensen. Inmiddels weet ik beter.

Vandaag de dag heb je twee werkenden nodig om een behoorlijk gezinsinkomen te verdienen en bovendien zul je langer moeten werken.

De vorige eeuw was een eeuw waarin een deel van ons belastinggeld gebruikt werd voor het doen van collectieve investeringen door de overheid.

In nutsbedrijven, ziekenfondsen en woningbouwverenigingen en sociale verzekeringen.

Inmiddels zijn die allemaal verkocht, opgedoekt of geprivatiseerd en dus gaat alles stukken beter.

En nu gaan ze dus besparen op de oudedagsvoorziening omdat die te duur wordt.

Ik denk daarom dat we het begrip “de verzorgingsstaat” beter bij de vuilnis kunnen zetten en iedereen die daar nog over begint mogen uitlachen.

Visuele waarneming

Nadat de Officier van Justitie mijn beroep tegen de door hem opgelegde sanctie ongegrond had verklaard (hij beschikte immers over een visuele waarneming van een verbalisant die de ambtbelofte had afgelegd) en iedereen kan wel roepen dat hij op het moment van overtreding 1400 km van de plaats van het delict was.

Ook de verklaring van de campingeigenaar dat ik die periode op zijn camping verbleef maakte geen enkele indruk.

Gelukkig mag ik tegen zijn beslissing nog wel in beroep bij de kantonrechter. Maar die laat weten, dat hij mijn beroep pas in overweging neemt als ik eerst de opgelegde sanctie betaal.

Zo zijn de dingen dus geregeld in Nederland. Eerst betalen voor iets wat je niet gedaan hebt en vervolgens maar hopen dat de kantonrechter genoegen neemt met; getuigenverklaringen van buren dat ik voor die datum vertrokken ben, verklaringen van mede-kampeerders dat ik voor die datum in Barcarès ben aangekomen. Volstaat hier een gewone verklaring, of dien ik over een beeigdige verklaring te beschikken en zo ja, hoe regel je dat.

Verder, creditcard afschriften waar uit blijkt dat ik op het tijdstip van mijn misdrijf aankopen heb gedaan in Barcarès.

En zelfs een foto van mijn auto (met caravan er achter) op mijn weblog (met duidelijk leesbaar kenteken) in een berichtje op 8 april, waarin ik de heenreis beschrijf.

De minister van Justitie waarschuwt ons (door middel van een peperdure reclamecampagne) om geen persoonlijke gegevens op het internet te zetten omdat criminelen daar misbruik van kunnen maken.

Misschien zou hij ons ook eens moeten waarschuwen voor de visuele waarnemingen van zijn personeel, waarbij je zo maar schuldig verklaart kunt worden van iets wat je niet hebt gedaan, tenzij je bewijst dat je het niet hebt gedaan.

Als er over drie weken weer een sanctie de bus in valt, omdat ik visueel ben waargenomen in Maastricht, zou ik zo een, twee, drie niet weten hoe ik moet bewijzen dat ik niet in Maastricht ben geweest, maar lekker thuis heb gezeten.