Junge Deutsche Ente

De Chinese (peking) Franse (canard) en Engelse (duckling) variant hadden we al eens gegeten, dus toen Lidl “Junge Deutsche Ente” in aanbieding had konden we verleiding niet weerstaan om het te kopen.

Verschil met de andere varianten was natuurlijk dat die werden opgediend, terwijl we onze Duitse eend zelf moesten bereiden.

Gelukkig leverde Lidl er een recept bij met daarin smakelijke ingrediënten dus een kind kan de was doen.

Althans dat dachten we, maar dat viel toch een beetje tegen. “t Was al met al toch nog een heel gedoe met zo’n eend.

Nu ben ik sowieso (germanisme) geen held met gevogelte en heb ik liever een stukje vlees waaraan je niet meteen kunt zien waar het gezeten heeft, maar dat gedoe met zo’n schaar vindt ik helemaal niks

De smaak viel niet tegen, maar de hoeveelheid vlees wel, dus volgende keer maar weer gewoon draadjesvlees of karbonade.

En dus ook geen plaatje van een Junge Deutsche Ente, maar van iets waar men in Duitsland ook terecht trots op is, Junge Deutsche Mädel.

Alles weg.

De teloorgang van de DSB bank heeft het gemeentebestuur van Wognum op het idee gebracht van een reeks nieuwe staatnamen voor een (nog te realiseren) nieuwbouwwijk.

Naast een Zalm weg, de Grave weg en (uiteindelijk ook) Scheringa weg, denkt me nu aan een Stadion weg, Museum weg en Schilderijen weg.

Een AZ weg acht men op dit moment nog te voorbarig, maar die mogelijkheid valt zeker niet uit te sluiten

Kampeerplezier

Kampingvrienden Coby en Dieter stonden dit voorjaar voor een niet onbelangrijke keuze.

Zou er een nieuwe voortent komen, wat Dieter graag wilde, of toch maar een nieuwe auto, waar Coby meer brood in zag.

Gelukkig hoeven we niet langer (tot het volgende voorjaar) in spanning te wachten op het uiteindelijke resultaat.

Coby stuurde al vast een foto van het bereikte compromis.

Nieuwe auto “met voortent”.

We wensen het echtpaar veel kampeerplezier met hun nieuwe combinatie.

Toezicht

Kamperen in Barcares betekent natuurlijk gebruik maken van de voortreffelijke zwemfaciliteiten van camping Le Floride.

Helaas wil dat nog niet zeggen dat zelfs onze oudere medekampeerders zich altijd op voorbeeldige wijze gedragen.

Op de foto onderhoudt zwemleraar Pieter zich met enkele dames op leeftijd (en met een meer dan gemiddelde omvang) over het feit dat zij gedrieën op hetzelfde moment een “bommetje” hadden gemaakt, waardoor de helft van de zwembadinhoud over de rand gespoeld was.

Omdat de dames plechtig beterschap beloofden is er verder geen werk meer van gemaakt, maar de foto maakt duidelijk, dat ook bij de wat oudere recreanten, toezicht onontbeerlijk is.

Zonnebloem

Ook tijdens de vakantie luisteren we (via de satelliet) naar radio 5. De zender met veel muziek uit de jaren vijftig. Grappig is, dat er uit die tijd een veel breder aanbod is van liedjes in andere talen. Naast Engels, hoor je ook muziek uit het andere buitenland.

Frans, Duits, Italiaans. Is dat tegenwoordig nog zo?

Volgens mij draaien de populaire zenders alleen nog maar engelstalige hiphop. Uiteraard komt er ook reclame voorbij waaronder de door mijn vrouw verwenste Zonnebloem reclame.

Zodra Danny de Munk in beeld verschijnt kreunt ze, hoe kunnen ze die man daar voor vragen.

Volgens haar zegt hij; “Al sestig jaar sorgt de Sonnenbloem voor de sieken en gehandicapten”.

Ik vind het wat overdreven, self hoor ik niks besonders, maar dat zal wel aan mij liggen.

Denktank

In het Nieuw Enkhuizertje (al weer enige tijd geleden, wanneer komt deel twee) schrijft voorzitter Appelo dan men een denktank wenst te formeren met mensen die zich landelijk misschien socialist of liberaal noemen.

Ze zouden in wisselende samenstellingen moet gaan discussiëren over de (nog) niet zo actuele zaken in Enkhuizen.

Wat een grappig idee, maar hebben we daar de Rotary Club al niet voor.

Bovendien moet ik nog bijkomen van de ideeënstroom die loskwam tijdens Stadsvisie 2030.

Maar goed, als Nieuw Enkhuizen een budget ter beschikking stelt dat enigszins vergelijk is met wat er voor Future Consult beschikbaar was, wil ik natuurlijk wel van de partij zijn.

De door hun verzorgde catering is me uitstekend bevallen en voor herhaling vatbaar.

Beach Boulen

Naast beach volleyball bestaat er ook zoiets als beach boulen.

Gezien de zwaarte van het terrein wordt deze spelsoort minder geschikt geacht voor senioren.

Hoewel niet kan worden uitgesloten dat ook esthetische overwegingen een rol hebben gespeeld bij het bepalen van die geschiktheid.

Dat neemt niet weg dat het aantal voorstanders van deze sport groeiende is.

Het merendeel daarvan zijn echter toeschouwers en geen deelnemers.

Het klimaat, maar ook het ontbreken van sportkleding waarop het sponsorlogo kan worden geplaatst, zal er naar mijn menig voor zorgen, dat deze vorm van sport nooit in Nederland zal doorbreken.

Zuuraanval

Als U na het inloggen last krijgt van een spontaan opkomende zuuraanval (omdat het wéér over de Enkhuizer politiek gaat), is het misschien verstandig om bij ” onderwerpen” (1 kolom rechts naast de kolom berichten en direct onder zoeken) FRATSEN aan te klikken.

Die krijgt U dan, netjes op chronologische volgorde, in de berichtenkolom te zien.

Er zitten er vast een aantal tussen die U nooit eerder zijn opgevallen.

Grote kans dat de opkomende zuuraanval vanzelf weer wegebt.

PEP

Nu de Telegraaf haar gevecht met de AIVD over de bescherming van haar informanten heeft gewonnen, wordt het tijd na te denken over de bescherming van mijn eigen informanten.

De oplossing was simpel, ik begin mijn eigen persbureau, zodat het AIVD niet is toegestaan mij af te luisteren of te bespieden en mijn informanten (in volstrekte anonimiteit) hun belangwekkende informatie kunnen toesturen.

Vanaf heden bestaat dus PEP, Pim’s Eigen Persbureau, van waaruit geruchtmakende zaken de wereld in zullen worden geslingerd in de vorm van PEPTALK.

Uiteraard beschikt PEP over een emailadres pimsep@gmail.com

Aan een eigen website met daarop een passend logo wordt inmiddels gewerkt.

Ontdek het verschil.

Op woensdag, vrijdag en zondag is er markt in Barcarès.

Ze verkopen daar kleding die containergewijs vanuit China wordt ingevoerd.

Wel vier of vijf kramen verkopen dezelfde kledinglijnenen.

Onvermijdelijk dus, dat je nogal wat dezelfde shirtjes ziet rondlopen.

Dieter is in dat opzicht wat modebewuster dan ik.

Hij draagt liever Tsjechische merkkleding (waarschijnlijk ook afkomstig uit China) dan die Franse niemandalletjes.

Maar dat neemt niet weg dat we alle twee hetzelfde shirtje (in diverse kleuren) hebben. Om hem niet voor het hoofd te stoten stelde ik voor dat hij ’s ochtends even langs komt om te melden welke kleur hij die dag zou gaan dragen.

Dieter keek me peinzend aan, legde zijn hand op mijn maag en zei, “Maak je niet ongerust Chris, de mensen zien evengoed het verschil wel”.