Q koorts

Op zondag bij Zembla een bijdrage over de Q koorts. We praten inmiddels over een heuse epidemie.

In beeld, een autist werkzaam bij het ministerie van Landbouw.

Het was hem nog niet ter oren gekomen, het was hem niet bekend of een en ander was volgens normale het beleid, dat soort taal.

Waarom werken er bij de overheid toch zoveel mensen die alleen maar ontwijkende antwoorden kunnen geven.

Minister Klink (CDA), de man die uit angst voor de Mexicaanse griep miljoenen vaccins teveel bestelde, die alle meisjes van 12 wilde inenten, die alle café’s waar gerookt werd wilde sluiten en die van iedereen een elektronisch  patiëntendossier wilde aanleggen,  bleek nauwelijks belangstelling te hebben voor de bron van de infecties.

Bij Landbouw (uiteraard ook CDA) beschermden ze liever de privacy van de geitenboeren dan dat ze de volksgezondheid beschermden.

Inmiddels blijken er al 11 slachtoffers van de Q koorts te zijn overleden.

Maar als ik het goed goed begrijp gaan ze maatregelen treffen. Er komt een kaartje van de gebieden waar we beter weg kunnen blijven op het internet.

Dat was er al, maar dan van de Amerikaanse overheid die haar burgers waarschuwde dat je dat gebied beter kon mijden.

Maar nu dus eindelijk ook iets van de Nederlandse overheid.

Dank zij het kastje in de kast.

Als minister Eurlings zijn zin krijgt hebben we straks allemaal een kasje in de auto dat precies vastlegt waar we zijn en hoeveel kilometers we rijden.

Dat, op zichzelf, is al een vervelende gedachte, maar erger wordt het als dat kastje onverhoopt stuk zou gaan.

Melden we dat niet tijdig aan de RDW, dan lopen we het risico van gevangenisstraf en een aanzienlijke boete, die kan oplopen tot € 18000,- weet de Telegraaf te melden.

We lopen dus niet alleen het risico om visueel te worden waargenomen op een plek waar we niet zijn, een defect kastje (waarmee de overheid ons doen en laten kan controleren) kan al tot gevangenisstraf leiden.

Dat het zo’n vaart niet zal lopen weiger ik te geloven, nu ik eerder dit jaar door een beambte ben waargenomen op een plek waar ik 1600 km van verwijderd was.

De volkomen ten onrechte opgelegde sanctie is nog steeds niet terug betaald.

Kortom, het net sluit zich om ons en dat terwijl we toch al jaren rekeningrijden.

Want hoe meer we rijden, hoe meer brandstof we gebruiken  en hoe meer brandstof we verbruiken hoe meer er door de overheid wordt verdiend.

En daar zit natuurlijk het probleem. Wordt de brandstof duurder (en gaan we als gevolg daarvan minder rijden) of gaan we  massaal elektrisch rijden, dan verdient de overheid ook minder aan de brandstof en zal  er een andere bron van inkomsten moeten worden gevonden.