Prestatiesport/recreatiesport

Donderdag kwamen de Bangert Boulers uit Andijk een middagje boulen bij het Enkhuizerzand. Dat betekende een middagje ballen gooien in ontspannen sfeer. Deze keer speelden de Andijkers tegen de Enkhuizers. De Andijkers hebben gewonnen.

Het grote verschil tussen recreatieboulen en prestatiesportboulen is de manier waarop de teams worden samengesteld. Bij prestatieboulen gaat het in de eerste plaats om de prestatie en speelt men (net als in elke andere competitieve sport) in een vast team.

Aan de samenstelling van zo’n team gaat een vorm van selectie vooraf.

Bij recreactieboulen is de sociale interactie belangrijker dan winnen of verliezen. Teams worden samengesteld op basis van loting. Je bent dus niet vrij in de keuze van je medespeler. Dat heeft twee voordelen. In de loop van de tijd maak je kennis met elke andere medespeler en bovendien wordt het wedstrijdverloop minder voorspelbaar.

Recreatieboulen is dus veel meer een sociale dan een sportieve uitdaging. Het probleem hiervan is dat de “instanties” (waaronder de sportbonden) een sportieve uitdaging consequent hoger waarderen, dan een sociale uitdaging. Dat resulteert er weer in, dat wanneer het om recreatiesport gaat men geneigd is iets al gauw goed genoeg te vinden, terwijl men voor prestatiesport nog wel eens de portemonnee wil trekken.

Enkhuizen is in mijn ogen te klein voor een jeu de boules club die gericht is op prestatiesport, maar groot genoeg voor een club die zich richt op de recreatiesport.

Enkhuizen heeft al zo’n club, alleen is haar huisvesting niet ideaal. Het aantal banen is te gering, uitbreiding van de baancapaciteit is vrijwel onmogelijk en zal bovendien alleen tegen hoge kosten te realiseren zijn. Ook is het niet een plek waar je even naar toeloopt om te zien of er iets te beleven is. Verder is de ontvangsthal van een zwembad niet de meest eenvoudige plek om een clubgevoel te ontwikkelen.

Tegen die achtergrond heb ik het idee van de Bokseknol gelanceerd. Een plek in de stad met voldoende ruimte om met meer dan 20 mensen te kunnen spelen.

Erg hoopvol ben ik nog steeds niet, maar misschien zijn de vragen van Hans Langbroek net het zetje dat het gemeentebestuur nodig heeft om eens serieus over de kwestie te gaan nadenken. Ik wacht in spanning af.

Perspectief

Het Galm+ project van de gemeente prijst zichzelf aan als een “bewegingsintroductieprogramma waarin men de deelnemers gedurende 12 weken kennis laat maken met verschillende vormen van sport, bewegen en spel. Met als voorbeelden volleybal, tennis, badminton, basketbal, slagbal en circuitvormen.”

Uiteraard in samenwerking met allerlei instanties in de gezondheidszorg.

Nu ben ik geen arts, maar ik kan me niet voorstellen dat een dokter tegen een 70 jarige zegt, U hebt tot dusver een bewegingloos bestaan geleid, tijd dat U eens wat aan basket- of volleyball gaat doen.

Wat meer wandelen of fietsen ligt (denk ik) meer in de lijn der verwachting.

Maar om te wandelen of te fietsen heb je natuurlijk geen organisatie nodig die dat “aanstuurt” of “begeleid”.

En om het bestaan van zo’n organisatie te rechtvaardigen blaas je gewoon haar activiteiten een beetje op.  Geen raadslid die dat door heeft, of vragen over stelt.

Dat aansturen en begeleiden kost natuurlijk geld. Er is 30.000 euro voor uitgetrokken. Maar ook de deelnemer betaalt mee. Om precies te zijn 36 euro voor een traject van 12 weken.

Laten we deze bedragen even in perspectief plaatsen. De enig overgebleven Jeu de Boules club in Enkhuizen (Enkhuizerzand) heeft de gemeente nog nooit een cent gekost.

Voor de bijdrage die de gemeente vraagt in het Galm+ project kun je daar 2 jaar lang 3 keer in de week jeu de boules spelen.

Lekker in de buitenlucht.

Maar niet met teveel natuurlijk, want er zijn maar vier baantjes en voordat je het weet moet je als gemeente weer een lapje grond ter beschikking stellen.

Boulen in de winter.

Hoewel koning winter regeert ben ik er deze week toch in geslaag om twee keer te boulen. Op dinsdagmiddag bij het Enkhuizerzand, prachtig weer, keiharde banen waardoor onberekenbare effecten. Toch nog 8 liefhebbers ondanks de vrieskou.

Zondag bij de Drommedaris in Bovenkarspel. Druilerig weer af en toe motregen. Mooie gelegenheid om de schuilplek die Fred en Dirk hadden gebouwd te gebruiken en te bewonderen.

Maar absoluut hoogtepunt van de middag was natuurlijk de ontdekking van een vuurkorf . Lekker fikkie stoken met nat hout.

Wat een enorme rookontwikkeling tot gevolg had.

Jammer dat we geen paling mee hadden.

Galm+

Eerder dit jaar had ik het malle idee om een parkeerterrein in het hartje van de stad geschikt te maken voor het spelen van jeu de boules. Dat leek me ook een beetje aan te sluiten bij het idee dat bij het gemeentebestuur van Enkhuizen leefde, om de oudere inwoners te stimuleren wat meer aan sport te gaan doen.

Jeu de Boules is een “sport” die je tot hoge leeftijd kunt blijven uitoefenen.

Helaas, ons gemeentebestuur (college en raad) zagen er geen brood in. Niet helemaal onverwacht, want met bestaande sportverenigen hebben ze al de nodige moeite, laat staan dat ze oog hebben voor een nog op te richten vereniging.

Bovendien heeft men zo zijn eigen ideeën hoe je oudere inwoners aan het bewegen moet krijgen. Inmiddels hebben alle bewoners tussen de 65 en 75 jaar een brief van de gemeente gekregen met daarin de aanbeveling zich aan te melden voor het project GALM+.

GALM staat voor Groninger Actief Leven Model, waar de + voor staat weet ik niet.

GALM+ voorziet in een 12 tal introductielessen waarin verschillende sport en spelvormen aan de orde zullen komen. Per deelnemer wordt een bijdrage van 36 euro gevraagd. Daarna is er een 30 weken durend vervolgprogramma. Wat daarna gebeurt is me nog niet helemaal duidelijk.

Hoewel ik de gemeente Enkhuizen natuurlijk alle succes toewenst met dit project, moet me toch van het hart dat je voor 15 euro een jaar lang (twee keer in de week) kunt jeu de boulen bij de JBC Enkhuizerzand.

Bovendien zijn de introductielessen gratis. Dat allemaal zonder enige subsidie van de gemeente Enkhuizen,