Promotietoernooi

Afgelopen zondag promotietoernooi bij de Drommedaris.

De opkomst was niet wat we hadden verwacht, maar alle begin is moeilijk.

In ieder geval uiterste concentratie bij onze gasten, de Lutjebroeker All Stars.

Bestaansrecht.

Nadat ik er de afgelopen 3 maanden aan gewend was geraakt dat, als ik jeu de boules wilde spelen, er zo’n 40 tot 50 man beschikbaar waren die dat ook wilden, was het even schrikken toen ik me afgelopen zondag weer bij mijn kluppie in Bovenkarspel meldde. Prachtig weer, maar slechts 13 liefhebbers. Een zorgelijke ontwikkeling lijkt me.

Achteraf bleek, dat een behoorlijk aantal recreatiespelers er de voorkeur aan had gegeven om mee te doen aan een toernooi elders in Stede Broec en ook wat sportievelingen waren afgereisd naar een toernooi met wat meer allure.

Het zou mooi zijn als het bestuur van de “Drommedaris” over dit soort ontwikkelingen eens met zijn leden in gesprek ging.

Die mogelijkheid is er, want ze beschikken sinds kort over een weblog waarop ook gewone leden hun mening kenbaar kunnen maken, zodat er een soort dialoog zou kunnen ontstaan.

Mijn indruk is echter, dat het bestuur dit ziet als een gevaarlijke nieuwigheid en het liefst communiceert in de vorm van “mededelingen” in het (elke twee maanden verschijnende) clubblad.

In mijn opvatting vormen recreanten de basis voor elke gezonde jeu de boules club en moeten je inspanningen er op gericht zijn die te behouden en aan te trekken.

Zodra je club alleen nog maar aantrekkelijk is voor sportievelingen, verlies je draagkracht en komt ook je bestaansrecht in gevaar.

Rook.

Eigenlijk hoort bij de foto die ik in het vorige bericht plaatste een verhaal.

Het was zondag, helder weer, maar bitter koud. Op de ijsbaan achter ons liepen er nog mensen op het ijs.

Zo koud, dat ik geen zin meer had om nog verder te boulen en mezelf bezig hield met wat kwajongesstreken.

Zoals fikkie stoken in een vuurkorf die nog was achtergebleven van een barbecuefeest dat eerder dat jaar had plaatsgevonden.

Mijn pogingen waren weinig succesvol.

Een armzalig vuurtje dat voornamelijk rook produceerde.

Op de foto hiernaast denkt Siem nog na over een oplossing voor dat probleem.

Op de foto hieronder heeft hij hem gevonden.

Herman had een duister Russisch drankje mee genomen om de inwendige mens te verwarmen.

Een flinke scheut er van in het vuur en je kreegt de spectaculaire vuurzee die op de foto hieronder is te zien.

Siem

We zijn alle twee ongeveer op hetzelfde tijdstip lid geworden van de Drommedaris.

Het moment waarop de nieuwe banen in Bovenkarspel in gebruik werden genomen.

Ook een Amsterdammer.

Een van mijn eerste stukjes op dit blog ging over hem en zijn vriend Frans.

Natuurlijk zagen we elkaar op elke speeldag, want zomer of winter, Siem was er altijd.

Ook tijdens de afgelopen winter. De temperatuur nauwelijks boven nul, het ijs nog op de baan.

Ik schreef er onder winterhard nog een stukje over.

Siem mocht er dan altijd zijn, hij verhief zijn stem nooit en drong zich nooit op de voorgrond.

Het was een plezier om met hem te spelen, omdat hij altijd positief bleef en nooit commentaar leverde.

Altijd opgewekt, altijd belangstellend, altijd zorgzaam en altijd een bedankje voor de mensen achter de bar voor de goede zorgen.

Een markante persoonlijkheid, waar we helaas afscheid van moeten nemen.

Op 30 maart overleed hij (volkomen onverwacht) aan de gevolgen van een inwendige bloeding.

Er is weer een Amsterdammer dood gegaan.

Eén waarvan ik blij ben dat ik hem heb ontmoet en waaraan ik alleen maar goede herinneringen bewaar.

Simon’s rouwkaart vindt U hier.

Winterhard.

Winterharde Boulers

Eerder schreef ik al over de winterharde jeu de boules spelers van de Drommedaris.

Toen was er geen foto beschikbaar.

Maar deze zondag waren ze er weer en nu was er een camera mee.

Daarom nu wel een foto van deze echte doorbijters.

Samenscholend op onze ouderen hangplek, kunstig in elkaar geknutseld door de jeugdleden Fred en Dirk.

(Iedereen beneden de 60 noemen we bij de Drommedaris jeugdlid, daarboven zijn het gewone leden, alleen aan seniorenleden doen we niet.)

Vanwege de kou had Herman een Russisch drankje meegenomen om de inwendige mens te verwarmen.

Uitstekend spul, dat ook goede diensten bewees bij het aanmaken van de  vuurkorf.

Boulen in de winter.

Hoewel koning winter regeert ben ik er deze week toch in geslaag om twee keer te boulen. Op dinsdagmiddag bij het Enkhuizerzand, prachtig weer, keiharde banen waardoor onberekenbare effecten. Toch nog 8 liefhebbers ondanks de vrieskou.

Zondag bij de Drommedaris in Bovenkarspel. Druilerig weer af en toe motregen. Mooie gelegenheid om de schuilplek die Fred en Dirk hadden gebouwd te gebruiken en te bewonderen.

Maar absoluut hoogtepunt van de middag was natuurlijk de ontdekking van een vuurkorf . Lekker fikkie stoken met nat hout.

Wat een enorme rookontwikkeling tot gevolg had.

Jammer dat we geen paling mee hadden.

10 jaar Drommedaris

Op 9 november nam de jbc De Drommedaris alvast een voorschot op het 10 jarig bestaan. De echte datum viel een week later, maar dat viel samen met de aankomst van de Goedheiligman in Broekerhaven.

Het 10 jarig bestaan werd gevierd met een toernooi al la melee en na afloop een gezellig drankje in de kantine.

Winnaar van het toernooi was Alberto Carboni, nog maar net hersteld van ernstige hartproblemen.

Goede tweede was Kees Jongeling, terwijl Gre Vogelenvang op de derde plaats eindigde.

De immer attente Bep van Marle had een een cadeautje voor de vereniging meegenomen.

Wintervaste rozenplanten en een sculptuur, dat (in anatomisch opzicht) een opvallende gelijkenis vertoonde met zoon Fred.

Het gerucht wil dat hij daar uren voor geposeerd heeft. Een en ander werd dankbaar in ontvangst genomen door voorzitter Jan Koekoek.

Ook de eenmans evenementscommissie (Paula) had haar beste beentje voorgezet bij de bereiding van hapjes, zodat iedereen zich in opperbeste stemming kon opmaken voor het laatse onderdeel van de festiviteiten.

Een diner bij de Buren.

Daarover in een ander bericht.

Hoogste punt

Inmiddels is het hoogste punt bereikt van de hal van de Streekschutters in het Nassaupark.

De hal is onderdeel van een omvangrijk investeringsplan van de gemeente Stede Broec, waarbij aanzienlijke bedragen in diverse sportaccommodaties worden geïnvesteerd.

Jammer is, dat de hal van de Streekschutters aan de zuidkant van de ijsbaan ligt en niet aan de noordkant (naast de banen van de Drommedaris). Het zou de aansluiting op de nutsvoorzieningen (voor ons) wat eenvoudiger hebben gemaakt.

Zolang we niet over een eigen toilet gebouw (annex bestuurskamer) beschikken blijft het een utopie om op doordeweekse dagen ’s middags te gaan boulen. In mijn opvatting een groeimarkt, omdat veel ouderen er de voorkeur aan geven om ’s middags (zeker tijdens de wintermaanden) te spelen.

Misschien heeft het zin om tijdens de najaarsvergadering een werkgroep in te stellen om een plan te ontwikkelen voor een toiletgebouwtje.

Op de bovenstaande foto een plaatje van het “clubhuis” in Barcares, Dat bestaat uit een bestuurskamer en daarachter toilet voorzieningen. Een dergelijk minimaal gebouwtje moet toch ook mogelijk zijn voor de Drommedaris.

Aan het idee dat zoiets genoeg is omdat het daar altijd mooi weer is, wil ik ook een eind maken.

Bijgaande foto is genomen tijdens het toernooi op 28 oktober en zo te zien staan de heren er warmpjes gekleed bij.

Licentie

In het clubblad lees ik dat de bestaande licenties komen te vervallen. Vanaf 2009 zijn er nog maar twee smaken.

Clubkaart en licentie. Het onderscheid tussen een W en R licentie bestaat dus niet meer. De prijs van de licentie is echter nog niet bekend, maar verwacht mag worden dat men het verlies aan extra inkomsten uit de W licentie zal willen compenseren door de licentiekosten te verhogen.

Even opletten dus omdat je voor 1 december moet opgeven wat je keuze is. Aangenomen mag worden dat voor die tijd ook de kosten van de nieuwe licentie bekend zijn.
Hoewel, niets is zeker vandaag de dag.

Plannetje.

Wat door sommige bestuurleden enige tijd geleden als een plannetje werd gezien, blijkt nu werkelijkheid te zijn geworden. De Streekschutters krijgen hun hal in het Nassaupark.

Naast een renteloze lening van 100.000 euro (feitelijk een subsidie van 4000 tot 8000 euro per jaar , afhankelijk van het rentepercentage dat je hanteert) trekt de gemeente ook nog 131.500 euro uit om aan “bezwaren” tegemoet te komen.

Die “bezwaren” hebben (onder andere) betrekking op de huidige ligging van de wieler- en skeelerbaan. Ik neem aan, dat daaruit niet alleen de verplaatsing van die baan, maar ook de verplaatsing van onze boulebanen betaald zal worden, al geeft de Enkhuizer krant (van vrijdag jongstleden) daar geen uitsluitsel over.

Zelf heb ik ook een “bezwaar”. Namelijk het ontbreken van een toiletvoorziening voor de leden van onze vereniging. Zolang die er niet is, zijn we wat onze clubactiviteiten afhankelijk van wat er door de wielerclub mogelijk wordt gemaakt.

Als onze vereniging een gezonde groei wil doormaken, dan zullen we tenminste ook een paar dagen per week tijdens de middaguren open moeten zijn.

Probleem daarbij is de afwezigheid van een toiletvoorziening op de banen.

Geen idee wat een toiletgebouw kost, maar een rentelozelening voor dat bedrag moet op te brengen zijn. Gelukkig heeft de gemeente Stede Broec nog een paar miljoen in kas voor de herhuisvesting van sportverenigingen, dus er is nog hoop.