Promotietoernooi

Afgelopen zondag promotietoernooi bij de Drommedaris.

De opkomst was niet wat we hadden verwacht, maar alle begin is moeilijk.

In ieder geval uiterste concentratie bij onze gasten, de Lutjebroeker All Stars.

Parktoernooi

De leukste jeu de boules toernooien zijn natuurlijk de zogenaamde straattoernooien. Daarbij wordt een gedeelte van de openbare weg (door het aanbrengen van een laag zand) geschikt gemaakt voor jeu de boules.

Iemand vertelde me eens over zo’n toernooi in Voorschoten (kan ook Voorburg zijn geweest) waarbij een soort plein was gecreëerd met daaromheen terrasjes. Dolle pret waaraan iedereen mocht meedoen.

De echte topper op dat gebied is natuurlijk het jaarlijkse Vrijthoftoernooi, met volgens mij duizenden deelnemers. Prestigieus toernooi waar ook buitenlandse toppers aan deelnemen. Zeker de moeite waard om op de link te klikken om een kijkje te nemen en op hun website.

Het aardige is dat Enkhuizen ook over een uiterst sfeervolle locatie beschikt waar je een straattoernooi zou kunnen houden. Het Snoeck van Loosenpark. Aan de ondergrond hoef je niets te veranderen, daar kun je zo op spelen.

Misschien wat planken hier en daar, om te voorkomen dat de boules in het water terecht komen. Leuke attractie zeker als je het in de zomermaanden doet, maar je hebt natuurlijk wel de medewerking van de buurtbewoners nodig en liefst ook nog wat medewerking van de gemeente.

Vroeger dacht je daarbij aan hulp door de dienst gemeentewerken, maar dat bestaat niet meer. Daar zitten alleen nog maar klerken en als je die iets laat inhuren dan wordt het eigenlijk alleen maar duurder. Dus gaat het hier alleen nog maar om geld en vergunningen.

Maar voorlopig is het alleen nog maar een idee. Niet van mezelf overigens, bij de Drommedaris hadden ze het al geopperd in het kader van 650 jaar stad. Helaas alleen een toernooi voor licentiehouders, maar binnen die groep was onvoldoende belangstelling dus ging het niet door.

Dat probleem heb je niet bij de recreatieboulers. Ik denk dat ik makkelijk honderd man bij elkaar krijg om mee te spelen en dan reken ik de Enkhuizer gelegenheidsboulers, die spontaan mee zouden willen doen, nog niet eens mee.

Ok, het is geen jazzfestival of waterweek en in dat opzicht een niemendalletje. Daarom gooi ik het maar even in de groep om te zien of er reacties op komen.

Prestatiesport/recreatiesport

Donderdag kwamen de Bangert Boulers uit Andijk een middagje boulen bij het Enkhuizerzand. Dat betekende een middagje ballen gooien in ontspannen sfeer. Deze keer speelden de Andijkers tegen de Enkhuizers. De Andijkers hebben gewonnen.

Het grote verschil tussen recreatieboulen en prestatiesportboulen is de manier waarop de teams worden samengesteld. Bij prestatieboulen gaat het in de eerste plaats om de prestatie en speelt men (net als in elke andere competitieve sport) in een vast team.

Aan de samenstelling van zo’n team gaat een vorm van selectie vooraf.

Bij recreactieboulen is de sociale interactie belangrijker dan winnen of verliezen. Teams worden samengesteld op basis van loting. Je bent dus niet vrij in de keuze van je medespeler. Dat heeft twee voordelen. In de loop van de tijd maak je kennis met elke andere medespeler en bovendien wordt het wedstrijdverloop minder voorspelbaar.

Recreatieboulen is dus veel meer een sociale dan een sportieve uitdaging. Het probleem hiervan is dat de “instanties” (waaronder de sportbonden) een sportieve uitdaging consequent hoger waarderen, dan een sociale uitdaging. Dat resulteert er weer in, dat wanneer het om recreatiesport gaat men geneigd is iets al gauw goed genoeg te vinden, terwijl men voor prestatiesport nog wel eens de portemonnee wil trekken.

Enkhuizen is in mijn ogen te klein voor een jeu de boules club die gericht is op prestatiesport, maar groot genoeg voor een club die zich richt op de recreatiesport.

Enkhuizen heeft al zo’n club, alleen is haar huisvesting niet ideaal. Het aantal banen is te gering, uitbreiding van de baancapaciteit is vrijwel onmogelijk en zal bovendien alleen tegen hoge kosten te realiseren zijn. Ook is het niet een plek waar je even naar toeloopt om te zien of er iets te beleven is. Verder is de ontvangsthal van een zwembad niet de meest eenvoudige plek om een clubgevoel te ontwikkelen.

Tegen die achtergrond heb ik het idee van de Bokseknol gelanceerd. Een plek in de stad met voldoende ruimte om met meer dan 20 mensen te kunnen spelen.

Erg hoopvol ben ik nog steeds niet, maar misschien zijn de vragen van Hans Langbroek net het zetje dat het gemeentebestuur nodig heeft om eens serieus over de kwestie te gaan nadenken. Ik wacht in spanning af.

Perspectief

Het Galm+ project van de gemeente prijst zichzelf aan als een “bewegingsintroductieprogramma waarin men de deelnemers gedurende 12 weken kennis laat maken met verschillende vormen van sport, bewegen en spel. Met als voorbeelden volleybal, tennis, badminton, basketbal, slagbal en circuitvormen.”

Uiteraard in samenwerking met allerlei instanties in de gezondheidszorg.

Nu ben ik geen arts, maar ik kan me niet voorstellen dat een dokter tegen een 70 jarige zegt, U hebt tot dusver een bewegingloos bestaan geleid, tijd dat U eens wat aan basket- of volleyball gaat doen.

Wat meer wandelen of fietsen ligt (denk ik) meer in de lijn der verwachting.

Maar om te wandelen of te fietsen heb je natuurlijk geen organisatie nodig die dat “aanstuurt” of “begeleid”.

En om het bestaan van zo’n organisatie te rechtvaardigen blaas je gewoon haar activiteiten een beetje op.  Geen raadslid die dat door heeft, of vragen over stelt.

Dat aansturen en begeleiden kost natuurlijk geld. Er is 30.000 euro voor uitgetrokken. Maar ook de deelnemer betaalt mee. Om precies te zijn 36 euro voor een traject van 12 weken.

Laten we deze bedragen even in perspectief plaatsen. De enig overgebleven Jeu de Boules club in Enkhuizen (Enkhuizerzand) heeft de gemeente nog nooit een cent gekost.

Voor de bijdrage die de gemeente vraagt in het Galm+ project kun je daar 2 jaar lang 3 keer in de week jeu de boules spelen.

Lekker in de buitenlucht.

Maar niet met teveel natuurlijk, want er zijn maar vier baantjes en voordat je het weet moet je als gemeente weer een lapje grond ter beschikking stellen.

Carreau

De twee basistechnieken bij jeu de boules zijn plaatsen (pointer) en schieten (tirer). Dat laatste is natuurlijk het leukste, maar meteen ook het moeilijkste en daarom niet iedereen gegeven.

Is het wegschieten van een bal van de tegenpartij al leuk, nog leuker is het als jouw bal de plaats inneemt van de weggeschoten bal. Carreau heet dat.

Lukt de recreatie bouler maar een dood enkele keer, de profs hebben er wat minder moeite mee.

Beelden zeggen meer dan woorden, dus een filmpje over de mooiste schoten uit een halve finale tussen Frankrijk en Italie.

Kansje

Ik was al een beetje blij met Hans Langbroek (raadslid voor Nieuw Enkhuizen) omdat hij op zijn weblog een link naar Pim’s Potpourri had geplaats, maar nu kan hij (voorlopig even, we blijven onveranderlijk kritisch) helemaal niet meer stuk.

Hij heeft namelijk vragen gesteld aan het college van Enkhuizen over jeu de boules. U kunt ze hier lezen.

Hij plaatst een en ander in het kader van de klimaatsverandering, iets waar ik zelf nooit op zou zijn gekomen, maar ik ben niet van plan om een gegeven paard in de bek te kijken.

Evenmin is het verstandig de huid te verkopen voordat de beer geschoten is, dus moeten eerst maar eens de antwoorden van het college afwachten.

Maar er bestaat in ieder geval een kans op een wat meer inhoudelijke discussie over een plek waar ouderen ongestoord kunnen samenscholen. Onder andere om jeu de boules te spelen.

Boulen in de Buurt (3)

Met het hieronder beschreven terreintje (met schuurtje) aan de Vogelkerslaan zouden we als wijkbewoners natuurlijk leuk geholpen zijn.

Zoiets lijkt echter voor de binnenstad onmogelijk. Dat heeft U verkeerd.

Project Bokseknol was een poging om de gemeenteraad er van te overtuigen dat ze de strook gras (die achter gemeentewerken ligt) tot ontwikkeling te brengen.

Het gaat om een strook van (schat ik) 30 bij 15 meter. Ontsluiten via poort op het parkeerterrein bij de Hubo.

Even wat grond afgraven, weer opvullen met wat puin (voor de afwatering) en dan een toplaag van leemzand en Bob’s your uncle zoals de Engelsen plegen te zeggen. Schuurtje er op en we hebben een prima hangplek voor de wat oudere Enkhuizer.

Laat wethouder Franx zich amuseren op een terras op de Melkmarkt, waar de gemeente een vermogen aan de inrichting heeft besteed, ik amuseer me wel 200 meter verderop.

Waar een kopje koffie niet meer dan 50 cent hoeft te kosten, omdat we het zelf zetten. Geen belangstelling voor? Ik denk dat het stormloopt.

Volgens mij is er een buurtvereniging binnenstad, die (zoals dat heet) in gesprek is met de gemeente. Misschien wil die het idee oppikken.

Boulen in de Buurt (2)

Met het verharden van een stukje grond waar op gebouled kan worden ben je er natuurlijk niet.

Er moet ook een schuurtje komen waarin je wat spullen kunt opbergen en waar je kunt schuilen als het even begint te regenen.

Op het internet is van alles te vinden ook een schuurtje. Kost zo’n 16.000 euro. Dat kan goedkoper, maar het oog wil ook wat.

Wat valt er op te bergen?

Wat tuinmeubilair, zodat je bij mooi weer een terrasje kunt opstellen.

Een gootsteentje waar je een koffiezetapparaat op kwijt kunt en waar je je handen kunt wassen.

Een koelkastje waar je water en bier koud in kunt bewaren.

Over de kosten van een dergelijke inrichting hoef je je verder geen zorgen te maken.

Er wordt tegenwoordig zoveel weggegooid dat nog bruikbaar is, dat je daar waarschijnlijk tien van dat soort schuurtjes kunt inrichten.

Boulen in de Buurt

Eerder dit jaar mocht ik met burgemeester Baas en wethouder Kok een vorkje meeprikken in de Bonte Veer.

Allemaal in het kader van de wijkverbetering.

We mochten ideeën aandragen ter verbetering van onze (Gommers) wijk.

Voor het beste idee werd 1000 euro beschikbaar gesteld door ons gemeente bestuur.

Mijn idee lag voor de hand, maak het stukje gras aan de Vogelkerslaan geschikt om te jeu de boulen.

Kwestie van verharden en wat bankjes plaatsen.

En dan bedoel ik niet een paar lullige baantjes aanleggen, maar gewoon het hele terrein verharden, zodat je er met een man of 40 op kunt spelen.

Leuke plek voor ouderen om ’s middags een balletje gooien of om te kijken hoe anderen dat doen.

Een plek om elkaar te ontmoeten. Ook te gebruiken als plek voor (bijvoorbeeld) een buurtmarkt.

Uiteraard maakte ik geen schijn van kans. De prijs ging naar iemand die een buurt barbecue wilde organiseren.

Als ik het goed begrijp willen de prijswinnaars 50 deelnemers uitnodigen.

Niet echt iets waar als buurt beter van wordt, maar het mag natuurlijk ook allemaal niks kosten.

De Woid.

In de Enkhuizer sportnota staat dat de Enkhuizers bij twee verenigingen jeu de boules kunnen spelen. Namelijk bij het Enkhuizerzand (die beschikt over een viertal banen naast het zwembad) en de Bokseknol.

Helaas een onjuiste weergave van de stand van zaken die (naar ik aanneem) geen enkel raadslid zal zijn opgevallen.

De Bokseknol is (nog geen) vereniging, maar de naam van een website, waarop ik uit de doeken doe wat je zou moeten doen wil je jeu de boules (als tijdverdrijf voor voornamelijk ouderen) van de grond wil krijgen en houden.

Wat ik met die website duidelijk wilde maken was, dat het niet volstaat om ergens buiten lukraak wat banen aan te leggen waar ouderen  dan maar naar toe moeten gaan om met stalen ballen te gaan gooien. Je mag je ook afvragen of die locatie voor ouderen wel aantrekkelijk genoeg is en of zij daar over wat basale voorzieningen kunnen beschikken.

Het gaat hier niet om een sportcomplex, maar eerder om een hangplek voor ouderen.

Onder basale voorzieningen versta ik toiletten en de mogelijkheid om te schuilen en iets te drinken te krijgen.

Zoiets kost geld, maar als de gemeente niet te beroerd is om een half miljoen uit te trekken om een paar sloepeigenaren een leuk haventje te bezorgen, dan vind ik het niet buitenissig om ze te vragen of ze een stukje grond van pakweg 30 bij 30 meter willen verharden. Wat de kosten van toiletten en verblijfsruimte betreft, de investering daarin kan waarschijnlijk gewoon terug betaald worden uit de opbrengst van de verkoop van drankjes en andere versnaperingen.

Alweer, als de gemeente bereid is 80.000 euro uit te geven voor een openbaar toilet, wat zeurt men dan eigenlijk over de kosten van een  eenvoudig clubgebouwtje.

De sleutelwoorden hier zijn eenvoud en betaalbaarheid

Van mij geen kwaad woord over de Bonte Bever, maar als onze welzijnswerkers denken dat ze mij (en vele anderen) een plezier gedaan hebben door een eetcafé te realiseren, dan hebben ze mijn behoeften (en mijn uitgaven patroon) toch behoorlijk verkeerd ingeschat.

Ik vrees dat alleen al de inrichting van de keuken en het restaurant meer gekost heeft dan de kosten van het realiseren van een clubgebouwtje zoals dat mij voor ogen staat.

Misschien moeten onze Enkhuizer raadsleden op een mooie woensdagmiddag maar eens in De Woid in Lutjebroek gaan kijken.

Daar speelt de gelijknamige jeu de boulesclub. Met 168 leden de grootste in oostelijk westfriesland.

Ze hebben een ledenstop omdat er geen uitbreidingsmogelijkheden zijn, waarmee is aangegeven dat als je over een leuke locatie beschikt en de prijzen voor je consumpties niet op horecaniveau liggen, de toestroom van leden geen probleem is.

Kortom de Bokseknol bestaat niet en zal er ook nooit komen zolang er geen locatie beschikbaar komt die vergelijkbaar is met die in Lutjebroek.

Het is dus alleen maar een kwestie van willen. Of “we” het willen bepalen onze raadsleden.

Ze laten zich daarbij voornamelijk leiden door rapporten over onze “behoeften” die door een semi ambtelijk apparaat als Sportservice in elkaar geknutseld worden. Toevalligerwijs komen die behoeften precies overeen met de “capaciteiten” waarover dat ambtelijk apparaat zegt te beschikken.

Als je kennis de vorm heeft van een hamer, hebben alle aangedragen oplossingen de vorm van een spijker.

Daarom een klemmende verzoek aan onze raadsleden, fiets eens naar De Woid in Lutjebroek en vraag jezelf af.

Zou je zoiets ook op eigen kracht op de Bokse Weide (of achter gemeentewerken) kunnen realiseren of missen we daarvoor in Enkhuizen de bestuurlijke capaciteit en visie.