Huemmlingerland

Waar ik me de laatste weken het hoofd over heb gebroken is, gaan we door met kamperen. Rondtrekken waarbij er iedere keer weer moest worden afgebroken/opgebouwd leek niet zo’n goed idee.

In Baracarès hadden we min of meer een vaste plek, maar is dat dichterbij (en met veel lagere temperaturen) ook nog wel zo leuk?

We hebben geen idee. Om het te proberen hebben we voor 3 maanden een plaats gehuurd campingplatz Huemmlingerland. Net over de grens in Emsland. Waarom daar?

Omdat het lekker goedkoop is. Een staplaats voor 7 maanden kost er € 410,- terwijl je er het hele jaar door kunt kamperen voor € 555,-. Natuurlijk, er is geen zwembad op de camping en zelfs geen animatieteam om ons bezig te houden, maar het sanitair is uitstekend en schoon, een wasje draaien kost 2 euro en internet is gratis.

Elektra reken je af op basis van verbruik en nadat een eenmalig vastrecht hebt betaald.

Het is uiteraard niet de bedoeling dat we er drie maanden onafgebroken gaan doorbrengen, Het idee is meer, af en toe een weekje.

Kunt je daar naar uitkijken of ervaren we het toch weer als een soort verplichting.

De toekomst zal het leren. De caravan staat er immiddels en als het bevalt blijft hij daar voorlopig nog even staan. Kan allemaal betaald worden uit het van staatswege verstrekte vakantiegeld.

Vergeten

Ondanks de blijde verzekering van onze Franse huisarts dat “the hurt was good ” bleek dat uiteindelijk toch niet het geval te zijn.

Het was nog een heel gedoe om daar achter te komen. Er zijn zeker drie hartfilmpjes gemaakt, talloze bloedtesten, todat een punctie van het vocht achter de longen een belangrijke indicatie gaf voor het echte probleem. Hartfalen.

Ik had daar nog nooit van gehoord, maar als je het op het internet opzoekt verbaas je je er over dat het nooit eerder ter sprake is gekomen.

Je kunt de symptonen (waar Cathrien al geruime tijd last van had) zo aanvinken.

De cardioloog schatte Cathriens pomp efficientie op 20%. Door medicijn gebruik hoopt men die wat omhoog te krijgen, maar helemaal herstellen doe je nooit.

Voor de goede orde, normaal gaat men uit van een efficientie van 60%

Dat betekent dat ik wat meer aan het huishouden zal moeten doen, waardoor mijn vrouwelijke kwaliteiten de kans krijgen zich wat beter te ontwikkelen.

Koken kon ik al, maar ook het aan meer dan een ding tegelijk denken lukt steeds beter.

Zo denk ik nu niet alleen maar aan de dingen waar ik mee bezig ben, maar denk ik ook voortdurend aan de dingen die ik ook nog moet doen, maar waarvan ik helaas vergeten ben wat het ook al weer was.