Ondeugend.

Grote vraag was natuurlijk hoe Joris zou reageren op de terugkeer naar zijn land van herkomst en met name op de camping waar we hem hadden gevonden.

Al was hij nooit weggeweest.

Zelfverzekerd beplaste hij al de plekken waar hij voordien ook al had geplast.

Zijn zelfvertrouwen is ook enorm toegenomen. Bleef hij voorheen braaf op de onze kampeerplek zitten, tegenwoordig gaat hij af en toe op zoek naar andere hondjes om mee te spelen.

Maar dat niet alleen. Onlangs deed hij zelfstandig onderzoek naar de onderkant van een dichtbij geparkeerde camper om vervolgens voldaan, maar besmeurd met olie, terug te keren.

Toen ik hem daarover bestraffend toesprak, deed hij wat elke verstandige hond zou doen.

Mijn tirade aanhoren vanuit een veilige positie.

Hij weet dus inmiddels ook wie er bij ons echt de baas is.

Wilders tegen verbouwing keuken moskee (via Goedgelovig.nl)

Geert Wilders heeft toegezegd te zullen speechen op 2 november, tijdens een vergelijkbare demonstratie als gisteren werd gehouden nabij Ground Zero in New York. De aangekondigde demonstratie van 2 november vindt plaats in de Linnaeusstraat te Amsterdam en wordt georganiseerd door actiecomité ‘Stop de verbouwing’, geleid door Henk Poortwachter. Poortwachter zegt in De Speld over dit initiatief: “Deze demonstratie houden wij omdat een moskee in Die … Read More

via Goedgelovig.nl

Ragebol

Er was geen ontkomen aan, Joris moest naar de Franse kapper.

Ik probeerde het nog wat uit te stellen, maar in dat soort situaties beslissen vrouwen.

Op 2 september werd de afspraak gemaakt en mocht ik toezien hoe mijn vrolijke ragebol werd omgetoverd tot een keurig (maar in mijn ogen enigszins verwijfd) frans hondje.

Ik moet zeggen, hij liet de schoonheidsbehandeling kalm en manmoedig over zich heen komen. Vrouw verrukt over het resultaat, ik minder, waardoor tussen ons een zekere verkoeling is opgetreden.

In ieder geval heb ik Joris beloofd dat hij nooit meer naar de Franse kapper hoeft en dat ik hem in het vervolg wel zelf zal knippen.

Uiteraard kan ik dat niet zo mooi als die Franse kapster, maar ik hoef nu eenmaal geen tentoonstellingshondje en heb liever een ragebol.

Condrieu

Richting Nederland zetten we meestal de gang er in en overbruggen we de 1450 km in een dag. UIteraard zonder de caravan die tijdens juli en augustus netjes in Frankrijk achterblijft.

De terugweg doen we het wat kalmer aan en zoeken we een chambre de hôte. Deze keer vlak onder Lyon in Condrieu.

De kamer was netjes, maar van een ontroerende eenvoud. Met als bijzonder detail, dat de wc deur naar binnen open draaide, waardoor je voor iemand men mijn postuur nog behoorlijk moest manoeuvreren wilde je weer buiten komen.

Absoluut hoogtepunt was echter het heerlijk ontbijt de volgende morgen.

Stokbrood en croissant met zelfgemaakte jam en marmelade.  Sloten koffie en vers fruit uit eigen tuin.

Ook leuk, een franse echtpaar dat niet apart gaat zitten maar gezellig aanschuift om het ontbijt met ons te delen.

Volgend jaar gaan we daar weer naar toe.