Theekransje

Onlangs verklaarde Wouter Bos nog tijdens een interview over de verhoging van de AOW leeftijd nog strijdlustig dat de A in PvdA niet voor niets stond voor arbeid.

Dat verklaart meteen waarom die andere A’s (ambtenaren, allochtonen en academici) zo’n dominante rol spelen in die partij.

Het zijn allemaal voorstanders van noeste arbeid (door anderen).

Vroeger, heel vroeger, bestond de achterban van de PvdA nog uit arbeiders, maar die zijn inmiddels allemaal al uitgeweken naar de SP of de PVV.

Niet alleen in Nederland hebben de sociaal-democraten het moeilijk.

Ook in Duitsland en in Engeland zit de klad er in.

Nadat Bos de banken met miljarden overheidssteun had gered, moeten de tekorten die daar door ontstaan zijn weer worden aangevuld.

In vroegere tijden hadden sociaal-democraten daar bepaalde ideeën over. Vandaag de dag is het een clubje topambtenaren dat oplossingen moet aandragen. Dat alles bespreekbaar zal zijn is een schrale troost.

De tragiek van de PvdA (en al die andere sociaal democratische partijen in Europa) is natuurlijk, dat er in de huidige crisistijd fundamentele keuzes moeten worden gemaakt en dat is nu net iets waar sociaal-democraten niet echt in uitblinken.

Dat is toch meer de club van pappen en nathouden en gezelllig een kopje thee drinken om de boel een beetje bij elkaar te houden. 

Een soort theekransje dus.