Bestaansrecht.

Nadat ik er de afgelopen 3 maanden aan gewend was geraakt dat, als ik jeu de boules wilde spelen, er zo’n 40 tot 50 man beschikbaar waren die dat ook wilden, was het even schrikken toen ik me afgelopen zondag weer bij mijn kluppie in Bovenkarspel meldde. Prachtig weer, maar slechts 13 liefhebbers. Een zorgelijke ontwikkeling lijkt me.

Achteraf bleek, dat een behoorlijk aantal recreatiespelers er de voorkeur aan had gegeven om mee te doen aan een toernooi elders in Stede Broec en ook wat sportievelingen waren afgereisd naar een toernooi met wat meer allure.

Het zou mooi zijn als het bestuur van de “Drommedaris” over dit soort ontwikkelingen eens met zijn leden in gesprek ging.

Die mogelijkheid is er, want ze beschikken sinds kort over een weblog waarop ook gewone leden hun mening kenbaar kunnen maken, zodat er een soort dialoog zou kunnen ontstaan.

Mijn indruk is echter, dat het bestuur dit ziet als een gevaarlijke nieuwigheid en het liefst communiceert in de vorm van “mededelingen” in het (elke twee maanden verschijnende) clubblad.

In mijn opvatting vormen recreanten de basis voor elke gezonde jeu de boules club en moeten je inspanningen er op gericht zijn die te behouden en aan te trekken.

Zodra je club alleen nog maar aantrekkelijk is voor sportievelingen, verlies je draagkracht en komt ook je bestaansrecht in gevaar.