Parkeren

De gemeente moet bezuinigen, maar uiteraard niet op de invoering van het betaalde parkeren. Men vraagt een krediet van bijna 100.000 voor de voorbereidende werkzaamheden.

Bokhove en Quasten zijn tegen betaald parkeren en dus ook tegen het verlenen van het krediet. De rest is voor en zal dus ook wel voor het krediet stemmen.

Zelf zie ik betaald parkeren als een nieuwe vorm van belastingheffing waarvoor de plaatselijke middenstand waarschijnlijk het gelag moet betalen.

Laten we nuchter blijven, parkeerwachters kun je voor een scheet en drie knikkers overal huren.

Als je probleem “parkeeroverlast” is, dan huur je er een paar voor een tijdje.

Extra werkgelegenheid voor de laagstbetaalden, kost minder dan een adviesbureau en dank zij de uitgedeelde boetes wordt de overlast zienderogen minder.

Maar de overlast is natuurlijk niet de echte reden voor invoering. Onze overheid ziet in betaald parkeren een leuke nieuwe inkomsten bron.

Dat is tot daar aan toe, maar als er aan betaald parkeren verdient kan worden, weet diezelfde overheid niet hoe gauw ze die mogelijkheid in particuliere handen moet geven.

Een paar maanden geleden heeft de gemeente een parkeerterrein (dat zij tot op heden beheerde) overgedragen aan Sprookjeswonderland.

Die betaalt per m2 euro 1,80 per jaar. Stel een parkeerplaats is 20m2 dan betaalt SWL daar 36 euro per jaar voor.

Die zelfde plek kan ze waarschijnlijk wel 200 keer per jaar voor 5,- euro per dag verhuren.

Kijk dat zijn nog eens bedragen waar je als ondernemer mee thuis kunt komen. Per jaar de gemeente 36 euro aan huur betalen en zelf 1000,- euro aan huur invangen.

Maar dat is een trend die we al jaren kennen. Alles wat de overheid geld oplevert moet worden verkocht aan particulieren die dicht bij het vuur zitten en alles wat geld kost, moet worden opgebracht door de belastingbetaler.

En wat doen die jongens en meisjes, die ons in de Breedstraat zitten te vertegenwoordigen, daar tegen?

Niets, helemaal niets, omdat ze het waarschijnlijk niet eens in de gaten hebben. Maar zo gaat het al jaren.

Bevoegde autoriteiten

Meest rake typering van de bevoegde authoriteiten (in Amerika) die ik ken.

Bevat zeer ongepolijste taal, dus alleen geschikt voor volwassen bezoekers.

Niet ondertiteld, zodat enige kennis van de Engelse taal noodzakelijk is.

Pim/Chris

De oplettende lezer zal gemerkt hebben dat ik mijn berichtjes schrijf als Pim, maar dat ik de commentaren gewoonlijk Chris genoemd wordt.

Wat is hiervan de diepere betekenis.

Voor de burgerlijke stand heet ik Chris. Net als mijn vader, grootvader en overgrootvader.

Dat leidde er in mijn familie onherroepelijk toe dat ik (binnen de familie) lange tijd door het leven zou moeten gaan als “kleine Chrissie”. We hadden immers al een kleine Wannie (Wander), kleine Evie (Evert) en kleine Gerrie (Gerard).

Het was een lot dat mijn verstandige moeder me wilde besparen, vandaar een roepnaam. Pim.

Dat arrangement heeft tot de puberteit voortreffelijk gewerkt, maar als puber ben je gauw ontevreden; over je uiterlijk, je ouders en de gegeven naam om maar eens een paar dingen toe noemen.

In mijn geval was dat laatste geen probleem. Vader en grootvader waren overleden. Ik was de enige nog overgebleven Chris. Toen ik ging werken stelde ik me dus voor als Chris.

Alleen de naaste familie, die me als Pim had leren kennen, deed niet mee aan die flauwekul en bleef me hardnekkig Pim noemen. Problemen gaf dat niet want ik kijk op als een van de twee namen wordt genoemd.

Chris heeft naar mijn gevoel een wat serieuzer ondertoon dan Pim en omdat ik benauwend vond als mijn schrijfsel te serieus werden genomen, besloot ik te gaan schrijven onder de naam die ik droeg toen ik nog wild en onbezonnen was.

Met als bijkomend voordeel, dat niet alles wat Pim schrijft hoeft overeen te komen met wat Chris denkt of beleefd.

Dus als ik ergens Chris onder zet, dan weet U dat het echt menens is, maar bij Pim weet je het nooit helemaal zeker.

Betrouwbaar

Ik beschik over een verklaring van de campingeigenaar dat ik op 14 april 2009 op zijn camping in Barcarès verbleef, kan aantonen dat ik rond die tijd met mijn creditcard aankopen heb gedaan in Barcarès en verder kan worden vastgesteld dat mijn mobile telefoon zich in Barcarès bevond.

Het maakt allemaal niets uit, de officier van justitie heeft een bonnetje waarop staat dat er een blauwe Mondeo (met kenteken 75-LV-BS) op dat tijdstip over de vluchtstrook bij Purmerend reed.

De op het bonnetje staande kenmerken van de auto corresponderen met de RDW gegevens en kan het dus niet anders of ik moet de bestuurder van die auto zijn geweest.

Dus wordt mijn beroep (dat ik niet de bestuurder van de auto was) ongegrond verklaard en aangezien mijn beroep ongegrond verklaard is gaat de officier voorbij aan mijn (eventuele) verzoek om gehoord te worden.

De toevoeging “eventueel” is veelzeggend. Het zal de officier worst zijn of ik iets heb tegengeworpen en wat de inhoud er van is.

Zolang de verbalisant er voor zorgt dat door hem op het bonnetje vermeldde kenmerken, overeenstemmen met de kenmerken die bij de RWD zijn opgeslagen is de bewijsvoering rond.

Misschien dat de kantonrechter, geconfronteerd met mijn bewijsmateriaal tot een ander oordeel komt, maar zeker is dat niet.

Lang geleden werd een oom van me geverbaliseerd omdat hij met zijn brommer door het rode licht was gereden. Plaats en tijdstip (tien voor zeven) klopte want zijn werk begon om 7 uur.

Alleen het rode licht niet. Dat kon ook niet omdat de gemeente toentertijd de lichten pas om 7 uur inschakelde.

Hij vroeg het bewijs daarvan aan de gemeente en presenteerde het aan de rechter.

Die had daar geen enkele belangstelling voor, de overtreding was geconstateerd door twee verbalisanten die een ambtseed hadden afgelegd en de boete werd opgelegd.

Dit voorval, dat me na veertig jaar nog helder voor de geest staat, verklaart waarschijnlijk waarom ik nooit echt geloofd heb in de betrouwbaarheid van de “bevoegde” autoriteiten.

Ongegrond verklaard.

Eerder maakte ik hier al melding over een bekeuring die kreeg voor oneigenlijk gebruik van de vluchtstrook bij Purmerend, terwijl ik hoog en droog in Frankrijk zat.

Uiteraard heb ik bezwaar gemaakt met overlegging van een verklaring van de campingeigenaar, dat ik me op het genoemde tijdstip op zijn camping bevond.

Inmiddels heeft de officier van justitie me laten weten dat hij beschikt over een “waarneming” gedaan door een opsporingsambtenaar en dat hij dus mijn beroep afwijst.

De verklaring van de opsporingsambtenaar luidde. “Ik zag dat de bestuurder met een geschatte snelheid van 50 km/h, over een afstand van 800 meter over de vluchtstrook reed.

De ambtenaar in kwestie had de ambtsbelofte afgelegd zodat aan de juistheid van zijn waarneming niet mag worden getwijfeld.

Dat doe ik ook niet, maar tegelijkertijd weet ik, dat ik niet die bestuurder was en dat het ook niet mijn auto was. We bevonden ons beiden op dat moment 1400 km ver weg in Zuid-Frankrijk.

Klaarblijkelijk rijdt er iemand anders rond met dezelfde kentekenplaten. Waarschijnlijk omdat hij het weggegooid geld vindt om wegenbelasting te betalen, wat ik voor een belangrijk deel nog met hem eens ben ook. Maar het wordt natuurlijk lastig als hij overtredingen begaat en mij daar vervolgens mee opzadelt.

Onlangs was de Minister van Justitie in beeld om ons te waarschuwen tegen het publiceren van persoonlijke gegevens op het internet. Daar zouden criminele misgebruik van kunnen maken. Daar heb ik tot op heden nog geen last van gehad.

Waar ik wel last van heb, is van een overheid die misbruik maakt van de gegevens die ik ze heb verstrekt.

Men verklaart mij schuldig op basis van de waarneming van een (eenvoudig te vervalsen) kentekenplaat en eist vervolgens dat ik mijn onschuld bewijs.

Dat ik dat in dit geval op vrij overtuigende wijze kan aantonen is prettig, maar het is niet denkbeeldig dat mijn dubbelganger (terwijl ik in Nederland ben) een nieuwe overtreding maakt?

Bewijs dan maar eens dat je het niet bent geweest.

PEP

Nu de Telegraaf haar gevecht met de AIVD over de bescherming van haar informanten heeft gewonnen, wordt het tijd na te denken over de bescherming van mijn eigen informanten.

De oplossing was simpel, ik begin mijn eigen persbureau, zodat het AIVD niet is toegestaan mij af te luisteren of te bespieden en mijn informanten (in volstrekte anonimiteit) hun belangwekkende informatie kunnen toesturen.

Vanaf heden bestaat dus PEP, Pim’s Eigen Persbureau, van waaruit geruchtmakende zaken de wereld in zullen worden geslingerd in de vorm van PEPTALK.

Uiteraard beschikt PEP over een emailadres pimsep@gmail.com

Aan een eigen website met daarop een passend logo wordt inmiddels gewerkt.

Vragenoffensief

Onbetrouwbare bronnen in het stadhuis laten weten dat alle verloven zijn ingetrokken omdat men binnenkort een vragenoffensief van raadsleden verwacht.

Na een eerste speldeprik van NE (Langbroek) over jeu de boules, die overigens keurig werd gepareerd door FQ (Quasten) over parkeerbeleid, volgde een serieuze demarrage door Langbroek met maar liefst 4 vragen over uiterst serieuze onderwerpen.

Het moment van demarrage was zorgvuldig gekozen. De SP zat op dat moment net achter in het peloton (Bokhove was met vakantie).

Het valt niet te verwachten dat de ploegen van CDA, CU en VVD het door Langbroek geslagen gat zullen dichtrijden. Ze hebben immers geen sprinters in de ploeg.

Ook van GroenLinks valt niets te verwachten. Traditioneel wachten die met het stellen van vragen tot de blaadjes van de bomen beginnen te vallen.

Het antwoord op de demarrage van Langbroek zal dus van de PvdA moeten komen.

De voltallige fractie heeft (naar verluid) in een conferentieoord op de Veluwe deel genomen aan een workshop vragenstellen en moeten conditioneel in staat worden geacht het door Langbroek geslagen gat te dichten. Of Langbroek zonder steun van zijn fractieleden alleen op kop kan blijven tot de verkiezingen achter de rug zijn valt dus nog te bezien.

Ook is er geen enkele reden tot paniek in het stadhuis. Immers, de gemeente heeft geen geld meer, zodat er geen sprake kan zijn van nieuw beleid.

De beleidsklerken die zich daar gewoonlijk mee bezighouden (en dus nu even niets te doen hebben), kunnen makkelijk worden ingezet om de gesteld vragen te beantwoorden.

Sterretjes

Zelf vond ik het wel leuk die duimpjes onder elk bericht, maar iemand heeft me laten weten dat hij de keuze mogelijkheid wat te beperkt vindt.

Ok, ik houd rekening met de opvatting van anderen, dus heb ik onder de berichten de duimpjes vervangen door sterretjes, waardoor er een keuze uit 5 mogelijkheden kan worden gemaakt.

Als U met de muis over het sterretje gaat verschijnt de bijbehorende mogelijkheid.

Onder de commentaren staan nog wel de duimpjes, zodat ik kan vergelijken wat het beste werkt.

Voor de volledigheid, het waarderingsysteem werkt op alle tot dusver verschenen bijdragen, dus als U even niets te doen heb. Kijk dan ook eens naar wat er eerder is geschreven.

Als U daarbij eerst een onderwerp aanklikt krijgt U ze netjes gegroepeerd naar dat onderwerp. Als U daar weer uit wilt, voorpagina aanklikken.

Andere aanvullingen; weerbericht van het KNMI en een link naar de buienradar in de rechter zijbalk.

Duimpjes

Van af nu kunt U niet alleen commentaar leveren op hetgeen er wordt geschreven, (waar overigens maar spaarzaam gebruik wordt gemaakt) U kunt nu ook Uw waardering uitspreken over hetgeen U hier hebt gelezen.

Onder elk bericht en commentaar staan nu twee duimpjes. De een naar boven, de andere naar onder. U kunt dus kiezen uit twee smaken. Schandelijk of Bingo.

Het eerste als U het ergens vagelijk mee oneens bent. Het laatste als U het niet geheel onverdienstelijke bijdrage vindt. Ik probeer de lat niet al te hoog te leggen.

Lijkt me een ideale mogelijkheid voor hen die wel een mening hebben, maar hem niet onder woorden kunnen (of willen) brengen.

Er is maar een maar. U krijgt de duimpjes niet te zien als U op de voorpagina zit. U moet het bericht zelf aanklikken en dat doet U door op naam van dat bericht te klikken. Hetzelfde bereikt U als U op “comments” onder het bericht klikt.

U krijgt het bericht (en het commentaar er op) pagina groot. Onder bericht en en commentaar vindt U dan de duimpjes.

Bovendien staat in de adresbalk van Uw browser dan de permalink die naar naar dat bericht leidt, als U die kopieert, in een email plakt en aan een kennis verstuurt, weet die meteen waar U zich aan geërgerd of mee vermaakt heeft.

Om terug te keren naar de voorpagina klikt U natuurlijk op voorpagina rechtsboven in Uw scherm.

Verheven gedachten

Ik zit nog wel eens na te denken over waarom de dingen zijn, zo als ze zijn. Helaas zitten daar, anders dan bij Hans Langbroek, zelden verheven gedachten bij.

Wanneer ik me in een dergelijke staat bevindt kijkt mijn vrouw me gewoonlijk wantrouwend aan en vraagt me waar ik met me gedachten zit.

Zij denkt, als de meeste vrouwen, voornamelijk na over praktische zaken.

Zoals wat me moeten eten, wanneer de schuur moet worden opgeruimd, een kamer gewit, of wanneer de groene bak naar buiten moet.

Zij beschikt ook over een agenda, die ze nauwgezet bijhoud, zodat ze altijd precies weet wie van ons ergens een afspraak heeft, wie er jarig is of wanneer er weer iemand uit een ziekenhuis komt.

Allemaal praktische zaken waar je wat aan hebt, terwijl ik zit na te denken over nutteloze zaken (die verder geen mens interesseert), maar waarover ik misschien wel iets kan schrijven, dat vervolgens weer door een paar mensen wordt gelezen.

Nadenken over nutteloze zaken (omdat er uiteindelijk toch niets verandert) lijkt me een typische mannen eigenschap, maar er zijn mannen die uiterst praktisch zijn ingesteld en onvermoeibaar bezig zijn met dingen op te ruimen en aan te vegen.

Ze worden mij ten voorbeeld gesteld als mijn vrouw mij weer eens herinnerd aan iets wat ik eigenlijk had moeten doen, maar vergeten was omdat ik over iets nutteloos zat na te denken.

Maar na 45 jaar huwelijk zijn de scherpste kantjes er wel van af en heeft ze geleerd te leven met mijn beperkingen.

En misschien is die constatering (volkomen bij toeval) wel een verheven gedachte. Zo zie je maar weer.