Versnaperingen.

Omdat we altijd goed voorbereid gaan kamperen, hadden we na Jet’s overlijden nog zakken vol met hondenversnaperingen.

Cathrien bedacht daarvoor de volgende eenvoudige oplossing.

Zodra een hond (met baasje) terugkeert van een wandeling naar het strand, roept Cathrien hem bij haar om hem te belonen.

Met als logisch gevolg dat Bas, Luna, Omar en Bikkel als ze langs onze plek komen automatisch afbuigen om te controleren of er ook deze keer iets in de aanbieding is.

Op de foto wachten Luna en Omar geduldig af wat die Hollandse mevrouw nu weer voor ze in petto heeft.

Aanvankelijk dacht ik nog “dat houdt vanzelf op”, maar de voorraad lijkt onuitputtelijk en ik verdenk Cathrien er van dat ze hem regelmatig aanvult.