Galm+

Eerder dit jaar had ik het malle idee om een parkeerterrein in het hartje van de stad geschikt te maken voor het spelen van jeu de boules. Dat leek me ook een beetje aan te sluiten bij het idee dat bij het gemeentebestuur van Enkhuizen leefde, om de oudere inwoners te stimuleren wat meer aan sport te gaan doen.

Jeu de Boules is een “sport” die je tot hoge leeftijd kunt blijven uitoefenen.

Helaas, ons gemeentebestuur (college en raad) zagen er geen brood in. Niet helemaal onverwacht, want met bestaande sportverenigen hebben ze al de nodige moeite, laat staan dat ze oog hebben voor een nog op te richten vereniging.

Bovendien heeft men zo zijn eigen ideeën hoe je oudere inwoners aan het bewegen moet krijgen. Inmiddels hebben alle bewoners tussen de 65 en 75 jaar een brief van de gemeente gekregen met daarin de aanbeveling zich aan te melden voor het project GALM+.

GALM staat voor Groninger Actief Leven Model, waar de + voor staat weet ik niet.

GALM+ voorziet in een 12 tal introductielessen waarin verschillende sport en spelvormen aan de orde zullen komen. Per deelnemer wordt een bijdrage van 36 euro gevraagd. Daarna is er een 30 weken durend vervolgprogramma. Wat daarna gebeurt is me nog niet helemaal duidelijk.

Hoewel ik de gemeente Enkhuizen natuurlijk alle succes toewenst met dit project, moet me toch van het hart dat je voor 15 euro een jaar lang (twee keer in de week) kunt jeu de boulen bij de JBC Enkhuizerzand.

Bovendien zijn de introductielessen gratis. Dat allemaal zonder enige subsidie van de gemeente Enkhuizen,

Postgiro

Vroeger had je de postgiro. Daarmee kon je geld overmaken. Efficiënt, eenvoudig en kosteloos. Je kreeg zelfs een klein beetje rente op, wat in essentie niet meer was dan, een betaalrekening.

Eigendom van de staat en daar konden de banken niet tegen concurreren. Dus moest de postgiro verkocht worden aan een bank. De Postgiro werd Postbank, die vervolgens allerlei “bankproducten” ging verkopen.

Volgend jaar bestaat ook de Postbank niet meer en zijn we allemaal rekeninghouders bij de ING.

Inderdaad, de bank die inmiddels een 10 miljard kapitaalinjectie van de overheid nodig heeft.

Zou Wouter Bos er ook voor kunnen zorgen dat de Postgiro weer in ere hersteld wordt?

Kampioenschap Bangert Boulers 2008

(ingezonden mededeling)

De weergoden waren ons goed gezind op Donderdag 9 Oktober waar , achter Sarto , werd gespeeld om het kampioenschap van de Bangert Boulers.

Weinig wind , een lekker zonnnetje , prima weer om te boulen.

Er waren 16 deelnemers , die werden verdeeld over 4 banen (doublettes)

De 4e baan was een grintpad dat was aangeharkt en geégaliseerd.

Er kon redelijk op worden gespeeld.

De deelnemers waren zo ingedeeld dat ze voor elke ronde een andere baan en andere partner hadden. ( op een klein foutje na )

Om tien voor twee kon de eerste bal worden gegooid

Na 2 speelrondes werd er gepauzeerd en was er koffie met gebak in de partytent.

Natuurlijk werden de gespeelde partijen nog eens besproken en eventuele kansen op een goed eindresultaat gewogen.

Een tussentelling wees uit dat er tot dan 5 deelnemers waren met 2 gewonnen partijen.

Na de 3e ronde waren er nog 4 spelers die alles hadden gewonnen.

Uiteindelijk bleven na de laatste ronde ( 4e) er nog 2 spelers over die in aanmerking kwamen voor de titel.

Hier moest dus het gemiddelde de doorslag geven.

Na afloop gezellig een drankje doen in de partytent en wachten tot de wedstrijdleider zover was dat hij de uitslag kon geven.

Als kampioen 2008 werd uitgeroepen Arie Botman met 430 punten.

Goede tweede met 422 punten werd Jan Tiet en derde Diana Linders met 339 punten.

Terug in de tijd

Omdat het zondag toch pijpenstelen regende heb ik de tijd genomen om het blog wat bij te werken.

Zo zijn alle berichten die ik voor het Bokse blog schreef inmiddels ondergebracht in het Boulers blog. U kunt ze terug vinden in de categorie Bokseknol. Maar ze zijn ook opgeslagen in het archief (onder de maanden januari, februari, maart en april).

Leesvoer voor degenen die willen weten welke onzin ik tijdens die maanden uitkraamde.

Plannetje.

Wat door sommige bestuurleden enige tijd geleden als een plannetje werd gezien, blijkt nu werkelijkheid te zijn geworden. De Streekschutters krijgen hun hal in het Nassaupark.

Naast een renteloze lening van 100.000 euro (feitelijk een subsidie van 4000 tot 8000 euro per jaar , afhankelijk van het rentepercentage dat je hanteert) trekt de gemeente ook nog 131.500 euro uit om aan “bezwaren” tegemoet te komen.

Die “bezwaren” hebben (onder andere) betrekking op de huidige ligging van de wieler- en skeelerbaan. Ik neem aan, dat daaruit niet alleen de verplaatsing van die baan, maar ook de verplaatsing van onze boulebanen betaald zal worden, al geeft de Enkhuizer krant (van vrijdag jongstleden) daar geen uitsluitsel over.

Zelf heb ik ook een “bezwaar”. Namelijk het ontbreken van een toiletvoorziening voor de leden van onze vereniging. Zolang die er niet is, zijn we wat onze clubactiviteiten afhankelijk van wat er door de wielerclub mogelijk wordt gemaakt.

Als onze vereniging een gezonde groei wil doormaken, dan zullen we tenminste ook een paar dagen per week tijdens de middaguren open moeten zijn.

Probleem daarbij is de afwezigheid van een toiletvoorziening op de banen.

Geen idee wat een toiletgebouw kost, maar een rentelozelening voor dat bedrag moet op te brengen zijn. Gelukkig heeft de gemeente Stede Broec nog een paar miljoen in kas voor de herhuisvesting van sportverenigingen, dus er is nog hoop.

Camel Cup.

De Drommedaris bestaat binnenkort 10 jaar. Tijd voor iets nieuws. De Camel Cup voor doubletten. Deze keer geen competitie waarbij de helft halverwege afhaakt, maar een knock-out systeem. De eerste fase omvat vier poules van maximaal 5 teams. Ieder team speelt dus 4 wedstrijden. De beste twee teams uit elke poule gaan door naar de tweede fase.

De tweede fase bestaat uit twee poules van 4 teams. De beste twee teams gaan door naar de derde fase. Die bestaat uit een tweetal kruisfinales. Nummer 1 uit de ene poule speelt tegen de nummer 2 uit de ander poule. De winnaar van de kruisfinale wordt bepaald op basis van best of 3.

Alle wedstrijden tot en met de kruisfinale worden gespeeld op vrijdagavond.

De finale wordt gespeeld op Super Sunday eind september, begin oktober volgens het best of 5 systeem.

Boule Barcaresienne.

Ik schreef er al eerder over, het toernooi dat ze elke dinsdag (van april tot oktobers) in Barcares organiseren. Toen ik vorig jaar de eerste keer meedeed waren er zo’n 50 deelnemers. Afgelopen september waren het er al meer dan 70.

Inmiddels hebben ze een heuse website met foto’s van deelnemers en winnaars. Misschien leuk om ook eens te kijken. Een directe link vindt U aan de rechterkant onder Boule Barcaresienne, maar als Uw Frans te wensen overlaat kunt U beter Google laten zoeken naar “bouleroule.ifrance.com”. (Zonder aanhalingstekens natuurlijk).

Google vindt dan niet alleen de pagina, maar vraagt ook of ze de inhoud ervan moet vertalen.

Die vertaling is niet perfect, maar het is wel duidelijk wat de bedoeling is.

Nog meer panne.

Overnachten doen we graag in Villey le Sec vlak (bij Toul). Municipale (de kenners weten wat ik bedoel) maar dan een met uitstekend sanitair en maar 12 euro voor de nacht. Direct aan de Moezel. Het gedoe met de remlichten waren we inmiddels al bijna vergeten, maar toen ons deurraam spontaan losliet en op de grond viel wisten we het weer. Deze terugreis was er een om niet te vergeten.

Thuis even met de importeur gebeld. Dit viel toch zeker wel onder de garantie? Het leek ons niet normaal dat de lijm al na twee jaar losliet. Dat moest ik met de dealer regelen zeiden ze, maar van het probleem hadden ze nooit eerder gehoord.

Dat laatste bleek gejokt. De dealer wist er wel van. Waarschijnlijk had de importeur geen zin om te erkennen, dat het hier om een productiefout ging. Het is namelijk niet de eerste. Eerder was er al iets met de dakluiken en de gebruikte velgen.

Typisch een geval van de kop in het zand steken, want als zoiets gebeurd als je onderweg bent kan het de oorzaak worden van heel vervelende ongelukken.

Meer panne.

Voor je vertrekt controlleer je de verlichting. Nooit een probleem, maar dit keer was het anders. De remlichten op de caravan deden het niet. Onverantwoord om daarmee te gaan rijden. Goede raad was duur. Gereedschap om door te meten had ik niet mee, bovendien ben ik geen held op het gebied van elektriciteit.

Het bedrijf waar onze caravan gedurende de zomermaanden was opgeslagen had echter ook een reparatieservice. Eerst daar maar eens geprobeerd. Helaas bleek men daar meer enthousiast dan deskundig. De lampen bleken niet stuk, alle draden bleken vast te zitten, een zekering dus, maar welke? Daar moest de Ford garage aan te pas komen.

In Perpignan hadden ze op 6 oktober ruimte, maar in Riversaltes wilde ze er na de lunch wel even naar kijken.

Ook daar stond men voor een raadsel. Pas toen duidelijk was dat de elektrische aansluiting niet op de door Ford voorgeschreven wijze had plaatsgevonden kwam er licht in het duister en werd de kapotte zekering gelokaliseerd. Negen uur later en negentig euro armer konden we eindelijk op weg.

Panne

Over ons verblijf in Barcares in september valt weinig te vermelden. Beetje zonnen, beetje lezen en een beetje boulen. Het vertrek was echter heel andere koek.

Vrijdagochtend 26 september, om 7 uur waren we klaar om te vertrekken. Alleen nog de poten opdraaien en aankoppelen. Zodra de voorste twee poten waren opgedraaid kwam de caravan in beweging. Vergeten de handrem aan te trekken. Om hem waterpas te zetten was het linker wiel op een paar plankjes gezet en daar was de caravan vanaf gelopen. Geen ramp denk je dan, maar de linker achterpoot had zich ingegraven en er voor gezorgd dat de as (waarlangs de poot moest worden opgedraaid) was verbogen.

Gelukkig was buurman Ad nog niet vertrokken en had hij een kleine krik beschikbaar. Daarmee werd de as wat teruggebogen, zodat de poot alsnog kon worden binnengedraaid.

Met een zucht van verlichting koppelden we aan en waren we klaar om te vertrekken. Althans dat dachten we.