Taalgebruik

Omdat ik vroeger niet goed opgelet heb tijdens de franse les, bevindt mijn kennis van de franse taal zich op een uiterst bedenkelijk niveau.

Lezen lukt nog wel een beetje, maar elke poging tot conversatie eindigt in hopeloos gestamel van mijn kant. Gelukkig zijn de bij het jeu de boules gebruikte vaktermen beperkt. “Partir” wil zeggen dat je bal iets te ver is doorgeschoten en je het opnieuw mag proberen. “Gagnier” wordt geroepen als je bal “op punt” ligt en het de beurt van de tegenpartij is.

Totaal mislukte ballen worden door mijn franse medespelers nog wel eens met een welgemeende “merde” begeleid. Ook wel met “suud”, maar dat is een twijfelgeval onder de krachttermen. Zelf doe ik daar niet aan mee, om niet de indruk te wekken dat ik de taal inmiddels volledig beheers.

In voorkomende gevallen vertrouw ik op het nederlands. Een krachtig uitgesproken “schijt” maakt op mijn medespelers evenveel indruk als een weifelend “merde” en de betekenis blijft hetzelfde.

Toen ik na een volkomen verkeerd gespeelde bal hardgrondig “schijt” riep, keek een medespeler mij lachend aan en demonstreerde vervolgens zijn talenkennis met een zorgvuldig uitgesproken. GVD.