Voorlopig nog plaatjes.

Sportman Boland

Vorig jaar februari is er (onder leiding van wethouder Boland) een vergadering geweest met de sportverenigen in Enkhuizen.

Een paar maanden later was de rapportage van Sportservice klaar, waarna het geheel nog een jaar in de la heeft gelegen alvorens het gepresenteerd kon worden aan de gemeente raad. Die heeft hem uiteindelijk goedgekeurd.

Ze bevat in hoofdzaak doelstellingen die door de Rijksoverheid zijn geformuleerd en gesubsidieerd.

De rol van de gemeente beperkt zich tot het geven van aanvullende subsidies.

De uitvoering berust bij een semi-ambtelijke instelling als Sportservice die soortgelijke projecten in andere gemeenten uitvoert.

Het leidend motto hier is, er is ergens geld voor beschikbaar gesteld, dus gaan we het uitvoeren.

Wat ik node mis in deze nota zijn de wensen en verlangens van de Enkhuizer sportverenigingen.

Misschien hebben ze die niet, misschien hebben ze de hoop opgegeven ze aan de gemeente kenbaar te maken.

Sportwethouder Boland heeft in januari besloten dat een tenniscomplex zal worden gesloten.

Hoe en wanneer dat verlies aan accommodatie zal worden gecompenseerd staat niet in de nota.

Wel is ons een BMX parcours (nogmaals geen mountainbike parcours geachte raadsleden) en een beachvolleyballveld in het vooruitzicht gesteld, maar of dat er ook werkelijk van gaat komen is me helaas nog niet duidelijk.

Voorlopig zullen we het nog even moeten doen met plaatjes van beachvolleybalsters. Ook leuk trouwens.

De behandeling van de nota in de raadscommissie kunt U hier beluisteren. Uitsluitend voor getrainde en stressbestendige luisteraars.

Dieter’s feestje

Eerder schreef ik al onder dochters, dat er een enorme vitaliserende werking uitgaat van dochterbezoek op de camping.

Gewoonlijk slepen langkamperende de oudjes zich van dag tot dag, in afwachting van het moment dat ze weer naar huis mogen. Langskomende dochters maken het kamperen opeens een stuk dragelijker.

Al was het maar omdat hun opvattingen ten aanzien van de catering nauw aansluiten bij de diep gekoesterde wensen van velen.

Inmiddels heb ik de beschikking gekregen over wat fotografisch bewijsmateriaal, dat laat zien op welk uitbundige wijze de overwinning van Dieter in het jeu de boules toernooi werd gevierd.

Het zal iets te maken hebben met de Brabantse inslag van deze dochters, allen afkomstig uit Berg op Zoom.

Inmiddels zijn we naarstig op zoek naar campings in de buurt van Berg op Zoom voor het geval de reis naar Barcares ons teveel zou gaan worden.

Zover is het overigens nog lang niet, maar regeren is vooruitzien.

Fruitig

Geruchten dat de Enkhuizer zaadfirma ENZA het beachvolleyball zal gaan sponseren berusten op een misverstand en moeten dus worden tegengesproken.

De speelster op de foto maakt reclame voor ENZA fruit, een firma die in Nieuw Zeeland is gevestigd en onder anderen appels en peren produceert.

Het logo laat daar geen misverstand over bestaan.

Ook onder Nederlandse fruittelers bestaat er grote belangstelling om langs deze sympathieke weg hun producten onder de aandacht van een groter publiek te brengen.

Wat dat betreft kan de nog op te richten Enkhuizer Beachvolleyball Club de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.

BMX

De Enkhuizer sportnota maakt ook melding van de aanleg van een mountainbike parcours. Mountainbike parcours?

Waarschijnlijke bedoelen onze vroede vaderen een BMX parcours zoals dat al 25 jaar in Bovenkarspel aanwezig is.

BMX staat voor Bicycle Motorcross. Fietscross zeggen we in Nederland.

Het is een bultig parcours waarop je met crossfietsjes (klein frame en kleine wielen) overheen rost.

Leuk om te zien overigens en in Beying een Olympische demonstratiesport. Volgens mij was beachvolleyball dat bij voorgaande olympische spelen.

Het lijkt er dus op dat ons gemeentebestuur met de introductie deze twee nieuwe sportactiviteiten vooral wil laten zien hoe bij de tijd ze wel niet is.

Jammer dat je dit effect dan weer te niet doet als je het beestje de verkeerde naam geeft. Moutainbike racing is toch echt iets anders dan fietscross.

Maar goed, de gemeente heeft zichzelf een regietaak toebedeeld en dan hoef je natuurlijk niet van alles verstand te hebben.

Dank zij dit voortvarende “beleid” van het gemeentebestuur (introduceren van Olympische demonstratiesporten) is er voor de Jeu de Boulers in Enkhuizen ook weer hoop.

Immers, Jeu de Boules Bonden over de gehele wereld proberen nu “petanque” (de zondagse naam voor jeu de boules) als demonstratiesport op de Olympische spelen te krijgen.

Als dat lukt zitten we in Enkhuizen ook goed en kun je er vergif op nemen dat de aanleg van een Petanque terrein (Pro Memorie) in de volgende sportnota wordt opgenomen.

In dat geval houd ik me beschikbaar voor adviezen.

Beachvolleyball

In de inmiddels door de gemeenteraad goedgekeurde Enkhuizer sportnota lees ik dat dit jaar het beachvolleyballterrein er echt gaat komen.

Zo’n twee of drie jaar geleden had ik bij geruchte vernomen dat er plannen in die richting waren en dat men daarvoor het terrein wilde gebruiken dat eerder gebruikt werd door jbc De Drommedaris.

Je denkt dan, het bestellen van een paar vrachtwagens met zand zal wel niet veel tijd kosten, maar daar blijk ik me dus in te hebben vergist.

Waarschijnlijk omdat er eerst een sportvisie ontwikkeld moest worden en vervolgens gekeken moest worden of beachvolleyball daar wel in past.

Bovendien moet je dan nog afwachten of de gemeenteraad het daar wel mee eens is.

Dat laatste is natuurlijk een wassen neus, want die is het bijna overal mee eens en gaat dus zeker niet moeilijk doen over een paar vrachtauto’s zand.

Hoewel het me niet echt een breedtesport lijkt en de beoefening ervan tijdens de herfst en winter me ook geen pretje lijkt, neemt dat niet weg dat we wethouder Boland mogen feliciteren met deze belangrijke uitbreiding van het Enkhuizer sportaanbod.

Geert geluid.

Omdat ik op het moment zelf niet in Nederland was heb ik het voor de zekerheid nog maar even nagekeken en inderdaad, bij de Europese verkiezingen was in Enkhuizen de PVV de grootste partij.

Het college hoeft wat mij betreft niet meteen op te stappen, zoals Geert wil, maar duidelijk is dat er ook in Enkhuizen behoefte is aan meer Geert geluid.

Hier lijkt me een mooie taak weggelegd voor Hans Langbroek.

Hij kan net als Geert zijn woordje doen, steekt zijn mening niet onder stoelen of banken en zijn gezichtsbeharing komt mij als tamelijk eigenzinnig voor.

Ook lijkt hij me eigenwijs genoeg om iets tegen beter weten in vol te houden en hanteert hij begrippen waar ik niet altijd raad mee weet.

Zo beschuldigd hij de PvdA van cultureel nihilisme. Een stroming die me helaas onbekend is, maar het klinkt behoorlijk erudiet.

Uiteraard verwacht ik niet dat Hans de bizarre ideeën van Geert over Islam en Marokkanen overneemt, maar soms zegt Geert dingen waarvan zelfs ik denk, daar heeft hij gelijk in. Ik beleef dan een zogenaamd Geert moment.

Bijvoorbeeld als ik onze Minister van Defensie hoor praten over het inzetten van Mariniers bij de bescherming van onze koopvaardijschepen.

Daar zijn ze voor opgericht, daar worden ze voor opgeleid en daar worden ze voor bewapend dacht ik vroeger, maar dat schijnt volgens onze defensieminister niet zo te zijn. Hij is namelijk bang dat de piraten gaan terug schieten. Nou daar weten onze jongens wel raad mee, denk ik dan, maar Middelkoop is waarschijnlijk bang voor gehoorbeschadigingen.

Dit heeft natuurlijk niets met gemeentepolitiek te maken, maar die zou er wel een stuk vrolijker op worden als er wat scherper werd gedebatteerd. Christan doet zijn best, daar niet van, maar hij kan het niet in zijn eentje.

Dus kom op Hans, de beuk erin, opdat de dagen van washand wederkeren. Ik weet nog wel een paar onderwerpen.

De Woid.

In de Enkhuizer sportnota staat dat de Enkhuizers bij twee verenigingen jeu de boules kunnen spelen. Namelijk bij het Enkhuizerzand (die beschikt over een viertal banen naast het zwembad) en de Bokseknol.

Helaas een onjuiste weergave van de stand van zaken die (naar ik aanneem) geen enkel raadslid zal zijn opgevallen.

De Bokseknol is (nog geen) vereniging, maar de naam van een website, waarop ik uit de doeken doe wat je zou moeten doen wil je jeu de boules (als tijdverdrijf voor voornamelijk ouderen) van de grond wil krijgen en houden.

Wat ik met die website duidelijk wilde maken was, dat het niet volstaat om ergens buiten lukraak wat banen aan te leggen waar ouderen  dan maar naar toe moeten gaan om met stalen ballen te gaan gooien. Je mag je ook afvragen of die locatie voor ouderen wel aantrekkelijk genoeg is en of zij daar over wat basale voorzieningen kunnen beschikken.

Het gaat hier niet om een sportcomplex, maar eerder om een hangplek voor ouderen.

Onder basale voorzieningen versta ik toiletten en de mogelijkheid om te schuilen en iets te drinken te krijgen.

Zoiets kost geld, maar als de gemeente niet te beroerd is om een half miljoen uit te trekken om een paar sloepeigenaren een leuk haventje te bezorgen, dan vind ik het niet buitenissig om ze te vragen of ze een stukje grond van pakweg 30 bij 30 meter willen verharden. Wat de kosten van toiletten en verblijfsruimte betreft, de investering daarin kan waarschijnlijk gewoon terug betaald worden uit de opbrengst van de verkoop van drankjes en andere versnaperingen.

Alweer, als de gemeente bereid is 80.000 euro uit te geven voor een openbaar toilet, wat zeurt men dan eigenlijk over de kosten van een  eenvoudig clubgebouwtje.

De sleutelwoorden hier zijn eenvoud en betaalbaarheid

Van mij geen kwaad woord over de Bonte Bever, maar als onze welzijnswerkers denken dat ze mij (en vele anderen) een plezier gedaan hebben door een eetcafé te realiseren, dan hebben ze mijn behoeften (en mijn uitgaven patroon) toch behoorlijk verkeerd ingeschat.

Ik vrees dat alleen al de inrichting van de keuken en het restaurant meer gekost heeft dan de kosten van het realiseren van een clubgebouwtje zoals dat mij voor ogen staat.

Misschien moeten onze Enkhuizer raadsleden op een mooie woensdagmiddag maar eens in De Woid in Lutjebroek gaan kijken.

Daar speelt de gelijknamige jeu de boulesclub. Met 168 leden de grootste in oostelijk westfriesland.

Ze hebben een ledenstop omdat er geen uitbreidingsmogelijkheden zijn, waarmee is aangegeven dat als je over een leuke locatie beschikt en de prijzen voor je consumpties niet op horecaniveau liggen, de toestroom van leden geen probleem is.

Kortom de Bokseknol bestaat niet en zal er ook nooit komen zolang er geen locatie beschikbaar komt die vergelijkbaar is met die in Lutjebroek.

Het is dus alleen maar een kwestie van willen. Of “we” het willen bepalen onze raadsleden.

Ze laten zich daarbij voornamelijk leiden door rapporten over onze “behoeften” die door een semi ambtelijk apparaat als Sportservice in elkaar geknutseld worden. Toevalligerwijs komen die behoeften precies overeen met de “capaciteiten” waarover dat ambtelijk apparaat zegt te beschikken.

Als je kennis de vorm heeft van een hamer, hebben alle aangedragen oplossingen de vorm van een spijker.

Daarom een klemmende verzoek aan onze raadsleden, fiets eens naar De Woid in Lutjebroek en vraag jezelf af.

Zou je zoiets ook op eigen kracht op de Bokse Weide (of achter gemeentewerken) kunnen realiseren of missen we daarvoor in Enkhuizen de bestuurlijke capaciteit en visie.

Bestaansrecht.

Nadat ik er de afgelopen 3 maanden aan gewend was geraakt dat, als ik jeu de boules wilde spelen, er zo’n 40 tot 50 man beschikbaar waren die dat ook wilden, was het even schrikken toen ik me afgelopen zondag weer bij mijn kluppie in Bovenkarspel meldde. Prachtig weer, maar slechts 13 liefhebbers. Een zorgelijke ontwikkeling lijkt me.

Achteraf bleek, dat een behoorlijk aantal recreatiespelers er de voorkeur aan had gegeven om mee te doen aan een toernooi elders in Stede Broec en ook wat sportievelingen waren afgereisd naar een toernooi met wat meer allure.

Het zou mooi zijn als het bestuur van de “Drommedaris” over dit soort ontwikkelingen eens met zijn leden in gesprek ging.

Die mogelijkheid is er, want ze beschikken sinds kort over een weblog waarop ook gewone leden hun mening kenbaar kunnen maken, zodat er een soort dialoog zou kunnen ontstaan.

Mijn indruk is echter, dat het bestuur dit ziet als een gevaarlijke nieuwigheid en het liefst communiceert in de vorm van “mededelingen” in het (elke twee maanden verschijnende) clubblad.

In mijn opvatting vormen recreanten de basis voor elke gezonde jeu de boules club en moeten je inspanningen er op gericht zijn die te behouden en aan te trekken.

Zodra je club alleen nog maar aantrekkelijk is voor sportievelingen, verlies je draagkracht en komt ook je bestaansrecht in gevaar.

Met de vlam in de pijp.

Eind juni gaat de caravan voor twee maanden in de stalling in Barcarès. Omdat het bedrijf waar ze gestald wordt de caravan ophaalt, kunnen we zelf lekker vroeg weg.

Afgelopen zaterdag vertrokken we om zes uur. We hadden zo’n 1450 km voor de boeg. Uiteraard via de tolweg, want gang is alles.

De eerste 1350 km verliepen zonder noemenswaardige problemen en we lagen precies op schema, 8 uur thuis. Maar toen kwam knooppunt Oude Rijn.

Had het bord voor de afslag nu maar aangegeven dat daar een file stond, dan zouden we via Almere zijn gereden, maar er stond duidelijk GEEN FILE.

Een paar kilometer na de Rijnbrug stonden we vast en het duurde vervolgens anderhalf uur totdat we het knooppunt over waren.

Reden, bij een in aanbouw zijnde brugpeiler werden wat onduidelijke dingen gedaan met een tankauto en men had besloten dat ze daar een vluchtstrook en twee rijstroken voor nodig hadden.

Dus bleef er nog maar 1 rijstrook over voor iedereen die richting Amsterdam wilde.

Het blijft trouwens een hele klus die 1450 km in een dag. Eind augustus (als we weer terug gaan naar Barcares) doen we het wat rustiger aan en nemen we twee dagen de tijd.

Gelukt.

Dit voorjaar was mijn streven om me tenminste eenmaal los te worstelen uit de grauwe jeu de boules middelmaat waar ik me gewoonlijk in bevind.

Door tenminste 3 partijen te winnen tijdens het wekelijkse toernooi op het pleintje in Barcarès.

En ziedaar, precies op de laatste dag is me dat gelukt.

Niet eens 3, maar meteen 4 gewonnen partijen, zodat ik meteen bij de eerste 10 eindigde.

Een nette achtste plaats waarmee ik toch mooi 60 franse medespelers achter me liet.

Het leverde nog geld op ook, maar liefst 8 euro aan prijzengeld.

Als bewijs, de uitslag zoals mijn Franse vrienden hem wekelijks op hun site publiceren.

Ook de foto heb ik van hun site geplukt.

Van de derde partij, die we overigens maar nipt met 13-12 wonnen.